ื่อตกกลางคืน แพะย่างทั้งตัวที่ตระกูลซูเตรียมไว้ก็ทำเสร็จแล้วเป็นวิธีทำแบบแดนเหนือแท้ๆโจวเจี้ยนซิงใช้กระบี่ของตนเองตัดเนื้อแพะชิ้นใหญ่ออกมา “ได้ยินว่าชาวเผ่านอกรีตทางแดนเหนือ และนักรบบางคนในที่นั่นก็เคยชินกับการใช้ดาบกระบี่ของตนเองมาตัดเนื้อ ความคมของเหล็กกล้าแนบชิดกับกลิ่นหอมของเนื้อ นั่นถึงจะเรียกว่าร้อนแรง พี่กู้ท่านอยากจะลองดูไหม”กู้เฉิงส่ายหน้า เตือนว่า “อย่าลืมว่าตอนกลางวันเจ้าเพิ่งจะต่อสู้กับอะไรมาต่อให้ตอนที่เจ้าลงมือจะใช้พลังปราณแท้จริงห่อหุ้มคมกระบี่ไว้แต่เจ้าจะรับประกันได้รึว่าไม่มีหนองสีดำสักหยดเปื้อนอยู่”โจวเจี้ยนซิงได้ยินดังนั้นก็ตกใจทันที รีบโยนเนื้อแพะที่กำลังจะส่งเข้าปากทิ้งไป รีบไปหาดาบสั้นที่สะอาดมาตัดเนื้อ พูดคุยเรื่องราวในแวดวงผู้ฝึกตนกับกู้เฉิงอย่างสบายๆ
เมื่อได้สัมผัสกันมากขึ้นกู้เฉิงก็พบว่า โจวเจี้ยนซิงคนนี้น่ารักมาก แม้จะเป็นคนจริงจัง แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนรู้สึกว่าเห็นแก่ตัวก่อนหน้านี้ทำไมเขาถึงต้องมาขอกู้เฉิงช่วยแก้ไขปัญหานี้ ไม่ใช่เพราะกู้เฉิงเป็นคนของหน่วยพิทักษ์ราตรี แต่เป็นเพราะสถานะและฝีมือที่กู้เฉิงแสดงออกมาด้วยชาติตระกูลของโจวเจี้ยนซิง เขาสามารถไปหาชุยจื่อเจี๋ยได้โดยตรง ด้วยสถานะของเขา ชุยจื่อเจี๋ยย่อมต้องจัดการเรื่องนี้อย่างแน่นอนโจวเจี้ยนซิงไปหากู้เฉิง เพียงเพราะเขารู้สึกว่ากู้เฉิงในวัยเท่านี้กลับมีพลังบำเพ็ญและสถานะเช่นนี้ ในอนาคตอย่าว่าแต่ผู้ตรวจการ