ขา เรื่องนี้ เจ้าไปทำกับกู้เฉิง คนอื่นๆ คอยให้ความร่วมมือ”
ออกจากห้องโถงใหญ่ กู้เฉิงถามหวังฉี “พี่หวังสนิทกับพวกสมาคมนักเลงของอำเภอหลัวมากรึ”หวังฉีส่ายหน้า “อันที่จริงก็ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่ หน่วยพิทักษ์ราตรีจัดการกับผู้ฝึกตนและภูตผีปีศาจ ในสมาคมเหล่านั้นมีผู้ฝึกตนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มาก ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กันเท่าไหร่ข้ากับพวกเขารู้จักกันเพราะข้าชอบเล่นพนันอยู่บ้าง และบ่อนพนันหลายแห่งในอำเภอหลัวก็เป็นของสมาคมซานเหอ ดังนั้นจึงเคยติดต่อกันอยู่หลายครั้ง”“แล้วสมาคมนักเลงทั้งหมดในอำเภอหลัวมีกี่แห่ง”หวังฉีคิดอยู่ครู่หนึ่ง “อำเภอหลัวตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมที่สำคัญของเมืองใหญ่ ดังนั้นจึงค่อนข้างคึกคัก สมาคมนักเลงแบบนี้มีไม่น้อยเลยทีเดียว เจ็ดแปดแห่งน่าจะมีแต่ทว่าที่พอจะนับหน้าถือตาได้ มีสมาชิกเกินพันคน และยังมีผู้ฝึกตนอยู่ด้วยก็มีเพียงสามแห่งเท่านั้นแห่งหนึ่งก็คือสมาคมซานเหอที่ข้าพูดถึง หัวหน้าสมาคม ‘เสือดาวตาเดียว’ ตู้ซินอู่ คนเรียกว่าอู่เย่ ระดับแปดฝึกภายในขั้นสูงสุดเขาเป็นคนนอก เพิ่งจะมาอยู่ที่อำเภอหลัวเมื่อไม่กี่ปีก่อน ว่ากันว่าก่อนหน้านี้เคยเป็นโจรสลัดอยู่ทางใต้ แต่เพราะไปล่วงเกินสำนักใหญ่
ในยุทธภพ ถูกคนแทงตาบอดไปข้างหนึ่ง หนีมาอยู่ที่อำเภอหลัวอย่างทุลักทุเลแต่ทว่าเขาเป็นคนเหี้ยมโหดอำมหิต ใช้เวลาเพียงหนึ่งปีก็สร้างรากฐานของสมาคมซานเหอขึ้นมาได้อีกแห่งหนึ่งคือสำนักชิงฮว
