า ทำธุรกิจหอนางโลมโดยเฉพาะ เจ้าสำนัก ‘ดาบราตรี’ ฮวาชิงก็เป็นคนนอก นิสัยค่อนข้างแปลก ว่ากันว่าเรื่องนั้นไม่ค่อยสู้ดีตำนานเล่าว่าเขาเคยเป็นโจรป่าหมาป่าแห่งทะเลทรายเหนือมาก่อน ต่อมาถูกทำร้ายที่ช่วงล่าง จึงได้นำเงินเก็บมาตั้งรกรากอยู่ที่อำเภอหลัวแห่งสุดท้ายคือหัวหน้าสมาคมหลัวเฟิง เหลยเผิง เขาเป็นคนท้องถิ่นของอำเภอหลัว ไปร ่าเรียนวิทยายุทธ์มาจากข้างนอก กลับมาที่อำเภอหลัวแล้วก็ตั้งสมาคมหลัวเฟิงขึ้นมา ทำหน้าที่คุ้มกันขบวนพ่อค้าเดินทางระยะสั้นโดยเฉพาะ เทียบเท่ากับครึ่งหนึ่งของสำนักคุ้มภัยและครึ่งหนึ่งของการเก็บค่าคุ้มครอง ความแข็งแกร่งอ่อนแอที่สุดในสามสมาคม”กู้เฉิงพยักหน้า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ขอให้พี่หวังช่วยข้านัดพบพวกเขาทั้งสามคนหน่อย ต้องเร็วที่สุด ควรจะเป็นคืนนี้เลย”หวังฉีพยักหน้า
ครั้งก่อนที่ร่วมมือกับกู้เฉิงเป็นไปอย่างราบรื่น หวังฉีรู้ว่าตนเองไม่ถนัดใช้สมอง ก็ให้คนที่ถนัดใช้สมองมาทำเรื่องเหล่านี้ เขาใช้หมัดก็พอแล้วเมื่อตกกลางคืน หวังฉีก็ได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว นัดพบกันที่หอสุขสำราญหอสุขสำราญเป็นของที่สมาคมซานเหอและสำนักชิงฮวาร่วมกันสร้างขึ้น เป็นทั้งบ่อนพนันและหอนางโลม แน่นอนว่าค่าใช้จ่ายก็สูงมากเช่นกัน สร้างขึ้นเพื่อพ่อค้าวาณิชที่เดินทางไปมาและมีฐานะร ่ารวยโดยเฉพาะกู้เฉิงกับหวังฉีและเสี่ยวอี่สามคนเดินเข้าไปในหอสุขสำราญเดิมทีมีเพียงกู้เฉิงและหวังฉีมา แต่เสี่ยวอี่ไม่เคยมาที่แ
