ละคนอื่นๆ ชายชาวนาคนหนึ่งเข็นรถสาลี่มาตั้งแผงอยู่ริมถนนทันใดนั้นนักพรตวัยกลางคนแต่งกายซอมซ่อคนหนึ่งก็เดินเข้ามาถาม “พ่อหนุ่ม สาลี่ของเจ้านี่ขายอย่างไร”ชายคนนั้นตอบ “ลูกละหนึ่งอีแปะ ไม่หวานไม่กรอบไม่คิดเงิน”
“ดีๆ ให้ข้าลองชิมสักลูกเป็นอย่างไร”ชายคนนั้นมีสีหน้ารำคาญ “ไม่มีเงินจะกินอะไร ไปๆ อย่ามาเกะกะข้าทำมาหากิน”นักพรตคนนั้นหัวเราะอย่างเย็นชา “เจ้าหนุ่มนี่ช่างขี้เหนียวนักสาลี่คันรถของเจ้ามีเป็นร้อยลูก ข้าขอแค่ลูกเดียวเจ้าก็ไม่ยอมรึ”“หนึ่งอีแปะไม่ใช่เงินรึ เจ้าพรตนี่ถ้ายังก่อกวนอีก ข้าจะเรียกทางการแล้วนะ”การทะเลาะกันของคนทั้งสองดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมาก กู้เฉิงและเสี่ยวอี่เดิมทีไม่ได้ใส่ใจ แต่ต่อมากู้เฉิงกลับพบอะไรบางอย่างเข้า ดึงเสี่ยวอี่ไว้ กล่าวเสียงขรึม “ดูก่อน”นักพรตซอมซ่อคนนั้นได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะลั่น “ในเมื่อเจ้าไม่ยอมให้สาลี่ข้ากิน ก็ดี ข้าจะปลูกเองพูดจบ นักพรตคนนั้นก็ขุดหลุมดินเล็กๆ ที่ใต้เท้าของตนเอง สองมือคว้าอะไรบางอย่างกลางอากาศ ปากก็พึมพำอะไรบางอย่าง ดูเหมือนจะฝังอะไรบางอย่างลงไปสุดท้ายเขาหยิบน ้าเต้าสุราออกมา ยิ้มอย่างภาคภูมิใจให้ฝูงชนที่มุงดู “นี่คือน ้าอมฤตที่ข้าขอมาจากพระโพธิสัตว์กวนอิม ทุกท่านโปรดดูให้ดี”
เมื่อนักพรตคนนั้นรดน ้าในน ้าเต้าสุราลงในหลุมดิน ในหลุมดินนั้นกลับมีต้นอ่อนต้นหนึ่งงอกขึ้นมา เติบโตเป็นต้นสาลี่อย่างรวดเร็วออกผลสาลี่สีเหลืองอร่ามเต็มต้นฝ
