้อนกลับมาให้กู้เฉิงก็ไม่ใช่พลังที่เสริมสร้างร่างกายของเขา แต่กลับเป็นพลังหยินสายหนึ่งที่บางเบา กักเก็บอยู่ในเส้นลมปราณของกู้เฉิงนี่ทำให้กู้เฉิงชะงักไปเล็กน้อย พลังที่ได้จากการฆ่าผีและฆ่าปีศาจไม่เหมือนกันรึมองดูศพพเนจรที่อยู่ข้างหลัง สิ่งนี้จัดเป็นผีหรือเป็นปีศาจ แต่ไม่ว่าจะจัดเป็นอะไร ฆ่าพวกมัน พื้นที่หยกดำก็น่าจะเติบโตขึ้นส่วนหนึ่งใช่ไหม
กู้เฉิงพูดกับเจียงฮั่นหลินและหานจิงจิงว่า “สองท่าน พวกท่านก็เป็นนักรบ สถานการณ์พวกท่านก็เห็นแล้ว หากไม่จัดการศพพเนจรพวกนี้ให้หมด วันนี้พวกเราก็อย่าหวังว่าจะออกจากที่นี่ได้หากพวกท่านเชื่อใจข้า ก็ช่วยคุ้มกันข้า ให้ข้าบุกเข้าไปในฝูงศพพเนจร เพื่อหาคนที่อยู่เบื้องหลังควบคุมพวกมัน”เจียงฮั่นหลินยังคงลังเลอยู่ แต่หานจิงจิงกลับรีบหยิบกระบี่ขึ้นมาแล้วกล่าวว่า “ข้ายินดีจะสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพี่กู้”หานจิงจิงเพิ่งจะเข้าสู่ยุทธภพ เมื่อเห็นกู้เฉิงฆ่าเสือร้ายอย่างเด็ดขาดเมื่อครู่ ในแววตาของเธอก็เต็มไปด้วยประกายดาวเจียงฮั่นหลินกลับไม่ค่อยเต็มใจนัก หรืออาจจะรู้สึกอิจฉาเล็กน้อยเมื่อก่อนศิษย์น้องจะมองเขาแบบนี้เท่านั้นหานจิงจิงหันกลับไป มองเจียงฮั่นหลินอย่างจริงจัง “ศิษย์พี่ ท่านอยากให้พวกเราตายกันอยู่ที่นี่รึไง”“ได้ๆๆ ข้าตกลงแล้วไม่ได้รึไง”กู้เฉิงพยักหน้า แล้วพูดกับหัวหน้าองครักษ์ว่า “ทุกท่าน พวกท่านใช้ธนูช่วยคุ้มกันพวกเราจากระยะไกล อย่าให้ศพพเนจรล้อมพวกเราได้มากเ
