กินไป”
หัวหน้าองครักษ์ประสานมือคำนับกู้เฉิง “เช่นนั้นก็รบกวนท่านกู้แล้ว”เมื่อเห็นกู้เฉิงแสดงฝีมือออกมา เขาก็เปลี่ยนคำเรียกขานทันที“ลงมือ”สิ้นเสียงของกู้เฉิง องครักษ์หลายคนก็ไม่ประหยัดลูกธนูอีกต่อไปยิงเข้าใส่ฝูงศพพเนจรอย่างบ้าคลั่งขณะเดียวกันเจียงฮั่นหลินและหานจิงจิงก็คุ้มกันอยู่สองข้างของกู้เฉิง กระบี่ยาวในมือเปล่งประกายเย็นเยียบ โจมตีศพพเนจรเหล่านั้นแม้ว่าก่อนหน้านี้เจียงฮั่นหลินจะดูทุลักทุเลในการต่อสู้กับเสือร้ายแต่พละกำลังของศพพเนจรเหล่านี้ด้อยกว่าเสือร้ายมาก พวกเขายังพอต้านทานได้ฉวยโอกาสนี้ กู้เฉิงบุกเข้าไปในฝูงศพโดยตรง กระบี่ยาวในมือร่ายรำ แม้กระบวนท่าจะไม่งดงามเท่ากระบี่แสงเย็นชิงหยวนของเจียงฮั่นหลิน แต่ทุกกระบี่กลับสามารถแทงออกจากมุมที่เหมาะสมที่สุดตัดศีรษะของศพพเนจรได้ไม่มีกระบวนท่ากระบี่ที่เกินความจำเป็นแม้แต่น้อย กระบี่ทลายวิชาที่ยอดฝีมือไร้ลักษณ์ถูกกู้เฉิงใช้ออกมา จากที่ดูติดขัดในตอนแรก ค่อยๆ กลายเป็นคล่องแคล่วเป็นธรรมชาติ
ทันใดนั้นคนที่ควบคุมศพพเนจรรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ รีบสั่งให้ฝูงศพพเนจรจำนวนมากเข้าล้อมพวกเขาทั้งสามคน“เร็วเข้า ข้าจะต้านไม่ไหวแล้ว”เจียงฮั่นหลินตะโกนลั่นศพพเนจรมาจากทุกทิศทุกทาง กระบวนท่ากระบี่ของเขาเริ่มรวนแล้วกู้เฉิงก็ไม่ต่างกันมากนัก กระบี่ทลายวิชาจะล ้าเลิศเพียงใดก็มีเพียงเล่มเดียว แต่รอบข้างกลับมีศพพเนจรหนาแน่นเรียกแขนซากศพดำออกมาอีกครั้ง การใ