งัวเงียพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น แล้วแทนที่ด้วยความตื่นตัวอย่างถึงที่สุด
นางรู้ดีว่าอาการของฉู่จิ้งหยวนในครานี้ย่อมเกิดจากโทสะที่ปะทุจนธาตุไฟแตกซ่าน หลังจากความจริงเรื่องหมอเทวดาถูกเปิดโปงอย่างแน่นอน
เห็นทีว่าฉู่จิ้งหยวนคงสะเทือนใจจนรับไม่ไหวเป็นแน่ เรื่องน่าสนุกถึงเพียงนี้ หากนางไม่ไปดูให้เห็นกับตา คงน่าเสียดายแย่…
หลิวอันเซียงตัดสินใจได้ทันที ก่อนจะผุดลุกก้าวเดินลงมาจากเตียงกว้าง
“เถียนจื่อ มาช่วยข้าแต่งตัวที”
เถียนจื่อที่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบเข้ามาช่วยผลัดเปลี่ยนอาภรณ์และจัดทรงผมให้อย่างรวดเร็ว หลิวอันเซียงมองเงาตนเองในกระจกทองเหลืองพลางลูบหน้าอกเบา ๆ เพื่อข่มกลั้นความเบิกบานใจที่ปะทุออกมาไม่หยุด ก่อนจะก้าวเดินออกจากเรือนเหมยฮวามุ่งหน้าสู่เรือนใหญ่อย่างอารมณ์ดี
ผิดกับบรรยากาศที่แสนโกลาหลของผู้คนในจวนยามนี้อย่างสิ้นเชิง