ทว่าสมุนไพรล้ำค่าที่ข้านำมาใช้นั้น ยามนี้เริ่มร่อยหรอลงเต็มที และราคาของพวกมันก็สูงลิ่ว ข้าต้องไปหาซื้อเพิ่มเพื่อเตรียมการรักษาในรอบถัดไป”
ฉู่จิ้งหยวนรีบเอ่ยถามด้วยความร้อนรนทันที “ราคาเท่าไหร่หรือท่านหมอ? ขอเพียงท่านบอกมา ไม่ว่าต้องใช้เงินทองมากเพียงใด สกุลฉู่พร้อมจะจัดหามาให้ท่านทันที!”
“สมุนไพรเหล่านี้หาใช่ของที่มีวางขายตามร้านยาทั่วไป มันคือตัวยาลับที่ต้องซื้อผ่านคนรู้จักในตลาดมืดของต่างเมืองเท่านั้น ท่านคงไม่อาจหาซื้อได้ด้วยตนเอง วิธีที่ง่ายที่สุดคือท่านเพียงแค่มอบเงินค่าสมุนไพรให้ข้า แล้วข้าจะเป็นผู้ไปจัดหามาให้เอง” โม่ฉางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ได้! ไม่มีปัญหา! แล้วต้องใช้เงินเท่าไหร่หรือ?”
โม่ฉางนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น “ในการแช่สมุนไพรแต่ละครั้ง ต้องใช้เงินในการซื้อวัตถุดิบรวมทั้งสิ้นห้าพันตำลึงทอง หากรวมรอบก่อนหน้าที่ข้าสำรองจ่ายไปกับรอบนี้ และรอบหน้าที่ต้องเตรียมไว้ ยอดรวมทั้งหมดคือหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึงทอง”
สิ้นคำของหมอเทวดา ฉู่จิ้งหยวนถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงประหนึ่งถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ เงินหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึงทองนั้นหาใช่จำนวนน้อย ๆ แต่มันคือทรัพย์สินมหาศาลที่สามารถซื้อคฤหาสน์หรูหราได้หลังหนึ่งในเมืองหลวง
