กมาอย่างหนัก
ท่ามกลางผู้คนนับร้อยที่พากันตราหน้าและตำหนิติเตียนนาง แต่กลับมีสตรีเพียงผู้เดียวที่ก้าวออกมายืนเคียงข้างและปกป้องนางอย่างไม่เกรงกลัวต่อสายตาใคร
หลิวอันเซียงลูบหลังปลอบเด็กสาวอย่างใจเย็น ท่าทีของนางนิ่งสงบและมั่นคงเป็นอย่างยิ่ง ก่อนที่หญิงสาวจะกวาดสายตามองเหล่าแขกเหรื่อที่กำลังซุบซิบนินทากันอย่างสนุกปากปราดหนึ่ง นัยน์ตาหงส์ที่แฝงไปด้วยอำนาจและระลอกคลื่นแห่งความเย็นเยียบนั้น พลันทำให้เหล่าฮูหยินและขุนนางที่เคยปากเก่งต่างพากันเงียบเสียงลงโดยสัญชาตญาณ
ทางด้านฉู่จิ้งหยวนและฉู่ซือเยว่ต่างจ้องมองภาพตรงหน้าพร้อมขมวดคิ้วแน่นด้วยความไม่เข้าใจ ในใจของฉู่จิ้งหยวนนั้นเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ทั้งที่พยานหลักฐานมัดตัวแน่นถึงเพียงนี้ เหตุใดหลิวอันเซียงยังคงเลือกข้างฉู่หลันอย่างไม่ลืมหูลืมตากัน
ส่วนฉู่ซือเยว่นั้น ความไม่พอใจพลุ่งพล่านจนแทบระงับไม่อยู่ นางเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ความชิงชังที่ฉายชัดในแววตาแทบจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า นางสู้อุตส่าห์ยอมลงทุนเอาตัวเข้าแลกเพื่อทำลายชื่อเสียงของนังคนชั้นต่ำนั่น ทว่าท่านแม่กลับยังคงให้ความสำคัญกับมันมากกว่านางเสียได้
เมื่อเห็นว่าความสนใจของคนเริ่มเปลี่ยนไป ฉู่ซือเยว่จึงตัดสินใจงัดไพ่ตายใบสุดท้ายออกมา นางแสร้งทำเป็นหน้ามืด ลมหายใจขาดห้วง ก่อ
