ล่อยให้ถูกข่มเหงรังแกเยี่ยงสุนัขข้างถนน แล้วเขาจะเอาปัญญาที่ไหนไปตัดสินคดีความให้ราษรได้อย่างเที่ยงธรรม? ข้าว่าที่นั่งตำแหน่งนี้มาได้นานเพียงนี้ คงเป็นเพราะเกาะชายกระโปรงฮูหยินผู้ร่ำรวยกระมัง!”
คำครหานั้นลามปามไปถึงคุณธรรมส่วนตัวของฉู่จิ้งหยวนอย่างรุนแรง ผู้คนเริ่มตั้งคำถามถึงความยุติธรรมที่เขาเคยหยิบยื่นให้ในคดีต่าง ๆ บ้างก็ลือไปว่าเขาเป็นคนมักมากที่รักเพียงอนุแต่กลับทอดทิ้งบุตร บ้างก็ว่าเขาเป็นคนไร้ความสามารถที่จัดการเรื่องในบ้านไม่ได้
ข่าวลือเหล่านี้ถูกตอกไข่ใส่สีจำนวนมาก จนภาพลักษณ์ขุนนางผู้ทรงเกียรติได้บิดเบี้ยวกลายเป็นปีศาจร้ายในคราบนักบุญ
ชื่อเสียงของฉู่ซือเยว่เองก็มัวหมองไม่แพ้กัน เนื่องจากมีข่าวลือออกไปว่าแท้จริงแล้วเบื้องหลังการกลั่นแกล้งคุณหนูรอง มีคุณหนูใหญ่ผู้เป็นพี่สาวต่างมารดาเป็นผู้บงการนั่นเอง
บรรยากาศทั่วทั้งเมืองหลวงบัดนี้เต็มไปด้วยเสียงสาปแช่ง และสายตาที่มองจวนสกุลฉู่ด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ยิ่งข่าวลือถูกปากต่อปากไปไกลเพียงใด ชื่อเสียงที่เพียรสร้างมาทั้งชีวิตของฉู่จิ้งหยวนและฉู่ซือเยว่ก็ยิ่งพังทลายลงเพียงนั้น
