ที่ว่าการกรมอาญา
ขณะเดียวกัน บรรยากาศในที่ทำงานของฉู่จิ้งหยวนวันนี้กลับเต็มไปด้วยความอึดอัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตลอดทั้งวันเขาต้องเผชิญกับสายตาแปลกประหลาดจากเพื่อนร่วมงาน หลายคนกระซิบกระซาบกันทันทีที่เขาเดินผ่าน บ้างก็มองมาด้วยสายตาเย้ยหยัน บ้างก็หลบตาอย่างมีพิรุธ
ฉู่จิ้งหยวนขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัยที่เพิ่มพูนขึ้นจนถึงขีดสุด ในที่สุดเขาก็ไม่อาจทนอยู่เฉยได้ จึงสั่งให้บ่าวรับใช้คนสนิทออกไปสืบสาวราวเรื่องที่เกิดขึ้นภายนอกทันที
เพียงไม่นาน บ่าวคนสนิทก็กลับมารายงานด้วยท่าทีลนลาน ใบหน้าซีดเผือด
“เรียนนายท่าน ยามนี้ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างโจษจันเรื่องที่คุณหนูรองถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมในจวนขอรับ พวกเขา…พวกเขาตำหนินายท่านว่าไร้ความยุติธรรม และยังลามไปถึงเรื่องตำแหน่งหน้าที่การงานของนายท่านด้วยขอรับ!”
คำรายงานนั้นพลันทำให้ฉู่จิ้งหยวนหน้าชาไปหลายส่วน ความอับอายขายหน้าแล่นปราดเข้าสู่หัวใจจนตัวสั่นเทิ้ม เขาเป็นถึงขุนนางผู้ใหญ่ที่ยึดถือเรื่องหน้าตาและเกียรติยศยิ่งกว่าชีวิต ทว่าบัดนี้กลับถูกชาวบ้านร้านตลาดเอาชื่อไปนินทาสนุกปากเสียได้
“เหลวไหล! ใครเป็นคนปล่อยข่าวสารเลวพวกนี้ออกมา!”
เขาตวาดก้องด้วยโทสะที่ปะทุขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ ความกังวลเรื่องตำแหน่งหน้าที่การงานที่อาจสั่นคลอนทำให้นั่งไม่ติดที่อีกต่อ
