บทที่ 7 ตัดชุดแต่งงานให้ผู้อื่น (2)
ในขณะที่มู่เถากำลังพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อปกปิดเรื่องเหล่านี้ หวังจะรักษาอาการป่วยของเจ้านายให้คงที่เสียก่อน ทว่าท่ามกลางความตึงเครียดนั้น กลับมีสาวใช้รุ่นเยาว์นางหนึ่งผู้ซึ่งเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน หวังเพียงจะได้หน้าและต้องการประจบประแจงคุณหนูใหญ่ เพื่อหาทางลัดสู่ความรุ่งโรจน์ นางจึงได้โพล่งรายงานเรื่องราวออกไปทันที
“เรียนคุณหนู ช่วงที่คุณหนูหมดสติไป ไม่รู้ว่านังลูกอนุผู้นั้นใช้เล่ห์กลใดกันแน่ ถึงได้เป่าหูให้ฮูหยินประกาศรับนางเป็นบุตรในนามได้เจ้าค่ะ! เห็นว่าฮูหยินจะจัดงานวันเกิดให้นางอย่างยิ่งใหญ่เพื่อประกาศเรื่องนี้อย่างเป็นทางการ ทั้งยังจะใส่ชื่อของนังลูกอนุผู้นั้นลงในสมุดรายชื่อบรรพชนของสกุลฉู่ให้ทัดเทียมกับคุณหนูเลยนะเจ้าคะ!”
มู่เถาหน้าถอดสีฉับพลัน นางพยายามจะเอื้อมมือไปปิดปากสาวใช้ปากพล่อยผู้นั้น แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว จึงได้แต่ส่งสายตาคาดโทษไปยังสาวใช้รุ่นเยาว์ผู้นั้นแทน
ทางด้านฉู่ซือเยว่ที่ได้ยินเรื่องราวดังกล่าว ร่างทั้งร่างของนางพลันแข็งค้างทันที ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลนออกมาจากเบ้า ใบหน้าร้อนผ่าวและแดงก่ำด้วยโทสะที่พลุกพล่าน ฝ่ามือภายใต้แขนเสื้อทั้งสองข้างสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้
นี่ท่านแม่…ท่านแม่จะรับนังลูกอนุผู้นั้นขึ้นม
