อุ่นของหลิวอันเซียงกุมไว้ไม่ปล่อยด้วยความรู้สึกหลากหลาย สัมผัสที่ได้รับนี้ทั้งอ่อนโยนและอบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง เป็นสัมผัสที่นางโหยหามาตลอดทั้งชีวิต พลอยทำให้นางนึกถึงท่านแม่ที่ล่วงลับไปอย่างอดไม่ได้
ทันใดนั้นเอง ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งก็ได้แทรกซึมลึกเข้าไปในหัวใจที่เคยอ้างว้างโดดเดี่ยวของเด็กสาวโดยไม่รู้ตัว ท่ามกลางบรรยากาศรอบกายที่เริ่มเปลี่ยนไป
หลิวอันเซียงจูงมือบางของฉู่หลันเดินลัดเลาะผ่านสวนอุทยานมุ่งหน้าสู่เรือนเหมยฮวา ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเหล่าบ่าวไพ่ที่พากันหยุดมือจากงาน เพื่อมองภาพฮูหยินเอกผู้สูงศักดิ์เดินเคียงคู่มากับบุตรีอนุที่ถูกทอดทิ้ง
เมื่อถึงเรือนใหญ่ หลิวอันเซียงก็สั่งการให้เถียนจื่อพาเด็กสาวไปอาบน้ำชำระล้างคราบสกปรก และนำเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ตัดเย็บจากผ้าไหมเนื้อดีของฉู่ซือเยว่ที่เพิ่งส่งมาไม่นานนี้ให้ผลัดเปลี่ยนทันที
เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียว ฉู่หลันก็ก้าวออกมาจากหลังฉากกั้นในสภาพที่เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ ผิวกายที่เคยหมองคล้ำดูผุดผ่องขึ้นหลังจากได้รับการขัดเกลา เส้นผมที่เคยแห้งกร้านถูกหวีจนเรียบลื่นเงางามประดับด้วยปิ่นหยกเรียบหรู เสื้อผ้าชุดใหม่ส่งให้นางดูงดงามละมุนตาจนสมฐานะคุณหนูรองสกุลฉู่
ฉู่หลันในยามนี้ก้มมองสำรวจตนเองด้วยความตื่นเต้น แม้ในใจจะยังมีความขลาดกลัวห