ั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งพลางหยิบหวีไม้ขึ้นมาสางผม พร้อมกับใช้ความคิดไตร่ตรองทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างใจเย็น
ชีวิตที่แล้วนางยอมแตกหักกับตระกูลหลิวอันมั่งคั่ง ขนเอาทรัพย์สินมหาศาลมาทุ่มเทสนับสนุนสามีและบุตรจนได้ดี แต่ผลตอบแทนที่ได้กลับเป็นผ้าขาวแขวนคอหนึ่งผืนที่มอบให้โดยคนที่นางรักสุดหัวใจ
ทันใดนั้นเอง ภาพของใครบางคนที่คลานเข้ามาเกาะเท้าคนชั่ว พยายามร้องขอชีวิตให้นางในวาระสุดท้ายก็ผุดขึ้นมาในหัว
ภาพของฉู่หลัน บุตรีของอนุภรรยาที่นางเคยชิงชังและปั้นปึ่งใส่เสมอมา กลับเป็นเพียงคนเดียวในจวนอสรพิษแห่งนี้ที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อนาง และเป็นคนเดียวที่หลั่งน้ำตาให้จากใจจริงในวันที่คนทั้งโลกหันหลังให้นาง
หลิวอันเซียงเม้มริมฝีปากแน่น ความรู้สึกละอายใจแล่นพล่านไปทั่วอก ในชาติที่แล้วนางละเลยเด็กดีเช่นนี้ แต่กลับไปทุ่มเทรักใคร่ลูกในไส้ที่รอเวลาแทงข้างหลังนาง เพียงเพื่อตำแหน่งราชบุตรเขยและฮูหยินซื่อจื่อเสียได้
ทว่าในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาแก้ไข นางจะเปลี่ยนชะตากรรมของฉู่หลันเสียใหม่ ไม่ยอมให้อีกฝ่ายถูกส่งไปเป็นเครื่องสังเวยให้ตาเฒ่าตัณหากลับอย่างอันโหวเป็นอันขาด และนางจะทำทุกทางให้เด็กสาวผู้นี้ได้อยู่อย่างสุขสบายที่สุด
ส่วนเดรัจฉานสามพ่อลูกนั่น…นางจะไม่ฆ่าพวกมันให้ตายในทันที