ไม่ได้ต้องการเต้าหู้มากขนาดนั้นด้วย”
สองสามีภรรยาได้ยินว่ามีคนมาหามากมาย พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกกังวล “หมิงจู ดูสิ ครอบครัวของเราก็ไม่ได้ห่างกันเท่าไหร่ เธอช่วย…แบ่งให้ฉันบ้างได้ไหม?”
หมิงจูถอนหายใจ ครุ่นคิดอยู่นาน แล้วพูดว่า “ถ้าหนูขอให้ป้าสะใภ้รองร่วมมือกับคนคนหนึ่ง ป้าจะทำได้ไหมคะ?”
“ได้ ได้ ได้!” ป้าสะใภ้รองพยักหน้ารัวๆ แค่ทำงานร่วมกับคนอื่น แล้วแบ่งกันคนละครึ่ง ได้เงินสองหยวนห้าเฟิน มากกว่าที่เธอได้จากการทำงานในหมู่บ้านเสียอีก
“ดีค่ะ งั้นหนูจะลองจัดการดู ถ้าป้าสะใภ้รองให้ความร่วมมือกับหนูอย่างเต็มที่ พรุ่งนี้บ่ายหนูจะให้คำตอบนะคะ”
สองสามีภรรยารับปากว่าจะเชื่อฟังหมิงจู แล้วก็พูดจาดีๆ อีกหลายคำก่อนจะกลับไป
เจียงตั่วเช็ดมือให้สะอาด แล้วเดินไปหาหมิงจู ถามว่า “เมื่อบ่ายมีคนมาหาเธอเยอะไหม?”
หมิงจูยิ้มบางๆ ตอบว่า “หลายบ้านเห็นป้าสะใภ้ใหญ่ขายเต้าหู้จากไกลๆ เลยเข้าไปถาม แล้วจากนั้นก็มีประมาณสี่บ้านมาหาฉันค่ะ คาดว่าพรุ่งนี้คงมีคนเข้ามาหาอีก พรุ่งนี้คุณเข้าไปในเมืองอีกไหมคะ?”
“ทำไมเหรอ?”
“ฉันจะฝากไปที่สหกรณ์ร้านค้าหน่อยน่ะค่ะ ไปหาหลิวเฉิงไฉ บอกว่าฉันสามารถส่งสินค้าให้เขาทุกวันได้แล้ว”
เจียงตั่วพยักหน้า “ดีเหมือนกัน แบบนี้ก็ไม่ต้องให้คนพวกนั้นร่วมมือด้วยแล้ว”
“ไม่ค่ะ ต้องให้พวก
