วว่า “ถ้าอย่างนั้น ผู้กองเจียงของเราก็เป็นหนุ่มบริสุทธิ์ตอนที่มาอยู่กับฉันสินะคะ คุณวางใจได้เลย ฉันจะรับผิดชอบและดูแลคุณเป็นอย่างดีเอง”
เจียงตั่วเม้มริมฝีปาก เธอเริ่มพูดเหลวไหลอีกแล้ว
เขาหลบเลี่ยงการหยอกล้อของเธอ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้ แต่ต่อไปห้ามทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก นี่ต้องเป็นครั้งสุดท้าย”
“ได้ค่ะ ได้ค่ะ ฉันสัญญา!”
เจียงตั่ว ‘เธอให้สัญญามาตั้งหลายครั้งแล้ว มีครั้งไหนบ้างที่ทำได้จริง?’
คำพูดของเขาที่พร่ำบอกว่า เป็นครั้งสุดท้าย… ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง ต่อไปคงต้องใส่ใจดูแลเธอให้มากกว่านี้แล้ว
ในตอนเย็น เมื่อเจียงตั่วเลิกงานกลับมา หมิงต้าเฉิงก็เดินตามมาด้วย
เขาทำหน้าเกรงใจ พูดพร้อมกับยิ้มซื่อๆ “หมิงจูเอ๊ย ฉันกับเมียคิดมาดีแล้ว ถ้าเธอ… ไม่รังเกียจที่จะยอมเสียเปรียบ พวกเราก็อยากจะทำเต้าหู้กับเธอ”
“เสียเปรียบอะไรกันล่ะคะ คุณลุงก็จ่ายเงินให้หนูแล้วนี่ ถ้าอย่างนั้น คุณลุงคะ ถือว่าเราสองครอบครัวร่วมมือกันแล้วนะ คุณลุงรออยู่ก่อน หนูจะไปยกน้ำให้”
เจียงตั่ว “ฉันจะไปเอง”
ด้วยแรงน้อยนิดของเธอ ถ้าน้ำหนักมากเกินไป อาจจะเหนื่อยล้าได้
หมิงจูพยักหน้า หลังจากเจียงตั่วเดินเข้าไปในบ้าน หมิงจูก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงกำชับกับคุณลุงเล็กน้อย
หลังจาก