ชา เขาคิดจะใช้ประโยชน์จากป้าของเธอ หาเรื่องตายซะแล้ว!
เธอยกมือขึ้นและตบหน้าสวีข่ายฉาดใหญ่!
ทันใดนั้น สวีข่ายก็หูอื้อ เขาก้าวถอยหลังหลายก้าว แล้วตะคอกกลับมาด้วยความโกรธ “หมิงจู เธอมีสิทธิ์อะไรมาตบฉัน!”
“เพราะแกมันไร้ยางอายน่ะสิ! ชาวบ้านในหมู่บ้าน ใครบ้างไม่รู้ว่าป้าของฉันกลัวผู้ชาย ทุกคนรู้ดีว่าควรหลีกเลี่ยง แต่แกที่เป็นบัณฑิตกลับวิ่งโร่มารังแก!”
เธอพูดพร้อมกับก้าวเข้าไปหา จะตบสวีข่ายอีกครั้ง สวีข่ายเห็นท่าไม่ดีก็รีบหลบ แต่ไม่คิดว่าหมิงจูจะแค่หลอกล่อ แล้วยกเท้าเตะไปที่หัวเข่าของชายหนุ่มอย่างแรง!
“โอ๊ย!” สวีข่ายไม่ทันระวัง เขาล้มลงไปกองกับพื้น
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเยาะจากรอบข้าง เขาก็โมโหแล้วพูดว่า “หมิงจู เธอกล้าทำร้ายบัณฑิตได้ยังไง เชื่อไหมว่าฉัน…”
หมิงจูรู้ว่าเขาอยากจะพูดอะไร จึงขัดจังหวะทันที “นายไปแจ้งความเลยสิ! ฉันก็จะแจ้งความนายด้วยเหมือนกัน เป็นบัณฑิตแท้ๆ กลับทำร้ายชาวบ้านในหมู่บ้านเสี่ยวจิ่ง!”
สวีข่ายแก้ตัวทันที “ใครทำร้ายป้าเธอ? อย่าใส่ร้าย วันนี้ฉันไม่เจอเธอเลย!”
หมิงจูเลิกคิ้วเล็กน้อย ไม่ยอมรับอย่างนั้นหรือ?
หึ งั้นก็ใช้การไม่ยอมรับนี่แหละจัดการเขา!
“สวีข่าย นายไม่มียางอายหรือไง? เมื่อก่อนฉันเห็นว่านายน่าสงสาร เอาของกินกับเครื่องดื่มไปให้ แม้แต่ไท่สุ้ยล
