้หัวใจที่เริงร่าของเธอเต้นระส่ำ!
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เมื่อหมิงจูตื่นขึ้น เจียงตั่วก็ออกไปทำงานแล้ว
หลังจากกินอาหารเช้า เธอจะบดถั่วทำเต้าหู้ตามปกติ และยุ่งอยู่ทั้งเช้า
เจียงตั่วกลับมาจากการทำงานเพื่อพาเธอไปที่เขตตลาด หมิงจูเห็นอิฐดินดิบที่ตากอยู่บนพื้นที่ว่างริมถนน จึงถามว่า “อิฐดินดิบพวกนั้นยังตากไม่แห้งเหรอ? อีกไม่กี่วันอาจจะฝนตกนะคะ”
“แห้งแล้ว พรุ่งนี้จะเริ่มก่อสร้างห้องครัว”
“งั้นพรุ่งนี้ฉันก็ไม่ไปตัวเมืองแล้ว จะอยู่บ้านช่วยพวกคุณค่ะ”
“เธอไม่ต้องทำเรื่องพวกนี้หรอก…”
หมิงจูนั่งอยู่บนคานหน้าของรถ หันกลับไปมองเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “เฮ้อ รู้แล้วล่ะว่าผู้กองเจียงไม่ยอมให้ภรรยาตัวน้อยทำงานหนัก แต่การสร้างบ้านมันต้องใช้แรงงาน พวกคุณต้องกินข้าวกันด้วยนี่นา ฉันจะอยู่บ้านทำหน้าที่เป็นฝ่ายสนับสนุนให้พวกคุณเอง”
เมื่อเธอพูดเช่นนั้น เจียงตั่วก็ไม่ปฏิเสธอีก ปล่อยให้เธอทำตามใจชอบ
รถประจำทางแล่นเข้าสู่สถานีขนส่งตัวเมืองตรงเวลา ทันทีที่รถจอดสนิท หมิงจูก็มองผ่านหน้าต่าง เห็นเจ้าหน้าที่ของสหกรณ์ร้านค้าที่ซื้อเต้าหู้ของเธอไปเมื่อวาน กำลังโบกมือทักทายผ่านกระจกรถ
หลังจากหมิงจูลงจากรถเงียบๆ ชายคนนั้นก็เดินตรงเข้ามา มองเข้าไปในรถด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มพลางถามว่า “สาวน้อย วันนี้เอาเต้าหู้มาเยอะแค่ไหน?
