”
หมิงจูเห็นว่าเธอไม่อาจโต้เถียงเขาได้ จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
แต่เมื่อดับตะเกียงน้ำมันและนอนลงบนเตียง เธอก็รู้สึกเสียใจทันที!
เตียงอุ่นวันนี้… โคตรร้อนเลย!
เธอ… หลับ… ไม่… ลง!
เธอพลิกไปพลิกมาอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง จนในที่สุดหมิงจูก็ทนไม่ไหว
เธอกลิ้งไปที่ขอบเตียงอุ่น อาศัยแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ มองเจียงตั่วที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น แล้วถามเสียงแผ่วเบา “เจียงตั่ว คุณหลับหรือยังคะ?”
เจียงตั่วตอบรับเสียงอู้อี้ในลำคอ “ยัง”
“พื้นเย็นดีไหมคะ?”
“ได้อยู่”
ได้ยินเช่นนั้น หมิงจูก็รู้สึกอิจฉา อยากลงไปนอนกับเขามาก “ฉันก็อยากลงไปนอนกับคุณที่พื้นเหมือนกันค่ะ”
เจียงตั่ว “…”
เขาลืมตา แล้วหันไปมองหมิงจูที่อยู่บนเตียงอุ่น เขาเห็นเธอทำหน้ามุ่ยแล้วพูดเสียงเศร้า “บนเตียงมันร้อนมากเลยค่ะ ร้อนจนฉันนอนไม่หลับเลย”
เมื่อเห็นหญิงสาวร่างเล็กบ่นด้วยความน้อยใจ เจียงตั่วก็นึกย้อนไปถึงตอนที่เธอดูเหนื่อยล้าตอนที่ให้เขาดมกลิ่น ‘หมิงจูทอดกรอบ’
วันนั้นเธอก็นอนไม่หลับเพราะเตียงร้อน ดังนั้นวันรุ่งขึ้นจึงดูอ่อนเพลียมาก
เขากำลังคิดหาวิธีคลายร้อนให้ แต่หญิงสาวบนเตียงอุ่นกลับทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธออุ้มหมอนไว้กับอก จรดเท้าเปล่าลงพื้น และเลื่อนตัวลงมาบนผ้าปูที่นอนของเขาอย่างรวดเร็ว
หมิงจูวางหมอนของ
