งจูก็ตามเข้าไปทำอาหารมาเพิ่ม
เธอตั้งใจจะใช้แป้งสาลีเนื้อละเอียดที่แลกคูปองมาจากในเมืองทำเส้นบะหมี่ให้พวกเขากิน
พอหมิงจูลุกไปจากโต๊ะอาหาร โจวชางหมิงก็กระซิบกับเจียงตั่วว่า “ภรรยาคนนี้ของนายไม่เลวเลยนะ ถึงจะดูบอบบาง แต่ก็สุขภาพแข็งแรง นิสัยก็ร่าเริง แจ่มใส และยังเอาใจใส่… เป็นคู่ชีวิตที่ช่วยดูแลกิจการภายในได้อย่างดี”
เฉียวปินฟังคำชมนี้แล้วเกือบจะสำลัก!
ถ้าเหล่าโจวรู้ว่าหมิงจูเป็นคนที่หัวหน้ากำลังจับตาดูอยู่ คงจะเสียใจที่ชมไม่ขาดปากแน่!
“เหล่าโจว คุณนี่ปากไม่ตรงกับใจเลย พูดแต่เรื่องดี! แค่สาวน้อยบ้านนอกธรรมดาเท่านั้นเอง ไม่สิ ไม่สิ…เธออารมณ์ร้ายกว่าสาวน้อยธรรมดาเยอะเลย ใช่ไหมครับหัวหน้า?”
เจียงตั่วเหลือบมองเขา แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือเห็นด้วย
เฉียวปินเดาใจหัวหน้าไม่ออก แม้หมิงจูจะสวยจริงๆ และฝีมือทำอาหารก็ดี แต่…เธออารมณ์ร้ายนะ!
หัวหน้าในตอนนี้ไม่ยอมให้พูดจาไม่ดีเกี่ยวกับหมิงจูเลย หรือว่าติดกับดักสาวงามไปแล้ว?
โจวชางหมิงส่ายหน้า ทำท่าเหมือนผู้มีประสบการณ์ “เฉียวปิน นายไม่เข้าใจหรอก ผู้หญิงคนนี้ได้รับการอบรมมาอย่างดี ลองคิดดูสิ ถ้านายอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีใครให้พึ่งพิงและถูกรังแก นายจะไม่ต่อต้านเลยหรือ? สรุปคือ ตัดสินใจถูกแล้วที่แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ เสี่ยวเ
