จียง ใช้ชีวิตกับเธอให้ดี และตามใจเธอให้มากหน่อยนะ”
เฉียวปินคิดดูให้ดีแล้วก็รู้สึกว่า… มันก็จริงนะ ถ้าเธอไม่อารมณ์ร้ายสักหน่อย ป่านนี้คงถูกครอบครัวของหมิงฉางเหอขายไปสามครั้งแล้ว!
แต่หัวหน้าคิดว่าเธอน่าสงสัย…
ถ้าเธอไม่มีอะไรน่าสงสัยคงจะดี ไม่สิ หวังว่าเธอจะไม่มีเรื่องอะไรให้น่าสงสัยเลยต่างหาก ไม่อย่างนั้นหัวหน้าคงน่าสงสารมาก ชีวิตแต่งงานของเขาคงต้องพังไปแล้ว!
แต่เจียงตั่วกลับเงียบไป เขามองไปยังทิศทางของห้องครัว ความรู้สึกมากมายปะปนอยู่ในใจ
เขาเป็นคนที่ไม่เคยคิดจะหย่าร้างเลยหลังจากแต่งงานแล้ว แต่หมิงจูไม่ได้อยากแต่งงานกับเขา เธอถึงกับคิดเรื่องหย่าร้าง แล้วจะเต็มใจใช้ชีวิตกับเขาให้ดีในอนาคตได้อย่างไร?
เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านี้ เขาก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก
ในครัวตอนนี้ หมิงจูรีดเส้นบะหมี่เสร็จแล้ว เธอทำการผัดกระเทียมกับต้นหอม พอน้ำเดือดก็ใส่เส้นลงไป แล้วเติมเกลือเล็กน้อย
ก๋วยเตี๋ยวธรรมดาๆ แค่หม้อเดียว เฉียวปินซดไปสามชาม
เขาไม่ใช่คนที่มีความอยากอาหารมากขนาดนี้เลย แต่วันนี้เขากลับกินเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ เขาก็อายตัวเองอยู่เหมือนกัน
เพราะสมัยนี้ ใครบ้างที่จะได้กินแป้งสาลีละเอียดหากไม่มีโอกาสสำคัญอะไร? คราวหน้าคงต้องเอามาชดเชยให้เจ้าของบ้านแล้ว!
หลังอาหาร
