ตั่ว ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เธอเลื่อนมือลูบจี้หยกเบาๆ แล้วพูดขึ้นว่า “ฉันชอบของหมั้นชิ้นนี้มากค่ะ จะเก็บรักษาไว้อย่างดีนะคะ ผู้กองเจียง เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ!”
เจียงตั่วหยุดชะงักครู่หนึ่ง จากนั้นร่างสูงใหญ่ก็ค่อยๆ เคลื่อนห่างออกไป…
หมิงจูปิดประตูพร้อมกับระวังตัวมากขึ้น เธอหันไปบอกหมิงชุนนีข้างในห้องว่า “ป้าคะ ตอนนี้หนูลงกลอนประตูทุกบานแล้วนะคะ คืนนี้เราต้องตื่นตัวกันไว้ ได้ยินเสียงอะไรต้องรีบลุกขึ้นมาทันที เข้าใจไหมคะ?”
หมิงชุนนีไม่เข้าใจ แต่หมิงจูนึกถึงว่าพรุ่งนี้หมิงเยี่ยนจะต้องแต่งงานกับไอ้โง่จากหมู่บ้านสกุลชวี เธอก็รู้สึกไม่สบายใจตลอดเวลา…
