ผู้หญิงร่างเล็กข้างกายที่ดูสดใสและร่าเริง เขาเห็นความพึงพอใจของเธอแล้วก็ขมวดคิ้ว รู้สึกว่าความพยาบาทแบบนี้มันช่างแตกต่างออกไป…
แต่ก็ปล่อยเธอไปเถอะ คำพูดคำจาของพนักงานหญิงคนนั้นก็แย่จริงๆ
เขาไม่ถนัดการเดินซื้อของ ไม่ถนัดเลือกเสื้อผ้าผู้หญิง จึงพูดขึ้นว่า “เธอชอบแบบไหนก็เลือกเองเถอะ”
หมิงจูชี้ไปที่แผนกผ้าที่อยู่ไม่ไกล “ฉันจะซื้อผ้าไปตัดเย็บเองค่ะ”
“เธอตัดผ้าเป็นด้วยเหรอ?”
หมิงจูยิ้มหวาน “เป็นสิคะ”
ตอนที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัย เธอเครียดกับการเรียนมาก เวลาเบื่อกับการอ่านหนังสือก็จะชอบทำงานฝีมือสารพัดเป็นการผ่อนคลาย แล้วก็ยังชอบดูวิดีโอของบล็อกเกอร์งานฝีมือต่างๆ อีกด้วย
ครั้งหนึ่งเธอเคยเย็บชุดฮั่นฝูด้วยมือให้เพื่อนร่วมห้อง ใครเห็นก็ต้องอุทานออกมาว่าสุดยอดไปเลย!
สุดท้าย หมิงจูก็ใช้คูปองผ้าที่เจียงตั่วให้ แลกกับผ้าลายดอกไม้เล็กๆ สีขาวพื้นแดง
เดิมทีอยากซื้อเสื้อผ้าให้เจียงตั่วชุดหนึ่ง แต่เขายืนยันว่าเขามีเสื้อผ้าใหม่แล้ว ไม่จำเป็นต้องซื้อเพิ่ม
เธอเลยต้องจ่ายเงินอีกสิบกว่าหยวนเพื่อซื้อผ้าทอตัดเสื้อเชิ้ตเรียบสีขาวและผ้าสูทสีกรมท่ามาหลายเมตร รวมถึงซื้อรองเท้าแตะพลาสติกสีขาวที่ดูทันสมัยในยุคนั้นมาคู่หนึ่ง
ก่อนกลับ เจียงตั่วซื้อขนมปังกรอบสองห่อและลูกกวาดคละรสชาติให้เธอ
หมิงจูพูดออกไ
