ห็นหมิงจูทำให้แขนของอีกฝ่ายกระดูกเคลื่อนนั้นเป็นเรื่องบังเอิญ ตอนนี้ก็คือเจตนาแล้ว หมิงจู หญิงสาวคนนี้ดูเหมือนจะคาดเดาได้ยากกว่าที่เขาคิดไว้มาก
หมิงจูสะบัดแขนของเจียงหรงออกไป แล้วพูดอย่างเอือมระอา “นี่ไม่ใช่ว่าปกติดีอยู่เหรอคะ หักตรงไหนกัน?”
เจียงหรงชะงักไปชั่วขณะ ดูเหมือนว่าจะไม่เจ็บแล้วจริงๆ ด้วยสิ!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หรือว่าหมิงจูทำอะไรกับเธอ?
แต่ยัยเด็กคนนี้ไม่มีทางมีความสามารถขนาดนั้นนี่!
เจียงหรงไม่เข้าใจเลย แต่ก็เพียงชั่วขณะเท่านั้น เธอจะแสดงออกว่าไม่เจ็บไม่ได้ เพราะเธอยังรอเอาเงินห้าร้อยหยวนกลับบ้านอยู่!
เธอกุมแขนอีกครั้ง ก่อนจะร้องเสียงดังกว่าเดิม แต่ไม่โหยหวนเท่ากับก่อนหน้านี้ “โอ๊ย! ฉันเจ็บแขนจะตายอยู่แล้ว หมิงจูแกจะฆ่าฉันหรือไง! ช่วยด้วย! หล่อนจะฆ่าฉันแล้ว!”
เจียงตั่วที่อยู่ข้างๆ ได้สติจากภวังค์เพราะเสียงโหยหวนนั้น ทั้งที่หายดีแล้ว แต่หล่อนก็ยังเสแสร้ง!
เขามองเจียงหรงด้วยสีหน้าเย็นชา กำลังจะบอกให้พาเธอไปส่งโรงพยาบาลเพื่อตรวจอาการ หากเธอโกหก ก็จะจับเข้าตารางข้อหาก่อความไม่สงบ แต่เขาก็ช้ากว่าหมิงจูไปหนึ่งก้าว
หมิงจูควักเงินจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วโปรยใส่หน้าเจียงหรง
เจียงหรงไม่เคยจับเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ดวงตาพลันเป็นประกาย ร้
