ม้อ จี่ทั้งสองด้านจนสุกแล้วเติมน้ำส้มสายชูเล็กน้อยเพื่อดับกลิ่นคาว สุดท้ายก็เติมน้ำลงไปเต็มกระบวยใหญ่ จากนั้นก็ปั้นแป้งข้าวโพดที่ผสมไว้เป็นก้อนครึ่งวงกลมทีละก้อน แล้วแปะไว้รอบผนังหม้อ
ปิดฝาหม้อไว้ แค่นี้ก็ได้ฟีลปลาตุ๋นในหม้อเหล็กแล้ว!
เธอดึงเก้าอี้ตัวเล็กข้างโต๊ะอาหารมานั่งข้างเจียงตั่ว เพื่อรอให้หม้อเดือดด้วยกัน
ทั้งสองคนนั่งเงียบๆ อยู่แบบนั้น มันก็ค่อนข้างอึดอัด ดังนั้นหมิงจูจึงเอ่ยถามขึ้นก่อนว่า “เรื่องที่คุณจะแต่งงาน ได้ปรึกษาคนในครอบครัวบ้างหรือยังคะ ถ้าเกิดคนในบ้านของคุณไม่เห็นด้วยที่จะให้คุณอยู่กับฉันล่ะ?”
เธอไม่รู้ว่าเจียงตั่วเป็นคนจากที่ไหน หรือครอบครัวเป็นอย่างไร เพียงแต่เคยอ่านหนังสือและดูละครโทรทัศน์มาก่อน เธอรู้แค่ว่าบัณฑิตในยุคนี้หลายคนแต่งงานตั้งรกรากในชนบท หลังจากนั้นก็จะมีการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แล้วบัณฑิตก็จะถูกส่งกลับบ้านเกิด หลังจากนั้นก็จะมีการเปิดการค้าเสรี… บัณฑิตที่แต่งงานแล้วหลายคนได้กลับเมืองหลวง สุดท้ายก็จะเลือกขอหย่าร้าง
เจียงตั่วจัดอยู่ในกลุ่มทหารอาสาที่ถูกส่งมาจากที่อื่น ซึ่งไม่เหมือนกับบัณฑิต แต่ก็มีลักษณะคล้ายคลึงกัน สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องกลับไปอยู่ดี
เธอไม่ได้กังวลว่าในอนาคตเจียงตั่วจะขอหย่ากับเธอเพื่ออนาคตของเขาเอง เพราะทั้งสองคนไม่ได้มีความรู้สึ
