หว!
เมื่อเห็นใบหน้าหวานน่ารักของหญิงสาวบิดเบี้ยวจนแดงก่ำ เจียงตั่วขมวดคิ้วมุ่น ภรรยาตัวน้อยที่กำลังจะแต่งงานด้วยคนนี้ช่างอ่อนแอเสียจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้จริงๆ
เจียงตั่วจึงเดินไปข้างตัวของหญิงสาวแล้วย่อตัวลงถือถังน้ำขึ้นมาข้างละถัง ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงกลับไปทางบ้านของหมิงจูโดยไม่พูดไม่จา
หมิงจูเห็นการกระทำนั้นก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ เมื่อตั้งสติได้ เธอก็รีบถือไม้คานวิ่งตามไป แต่ก็เห็นเจียงตั่วที่ถือถังน้ำสองใบเดินลิ่วนำไปอย่างรวดเร็วซะจนเธอตามเขาไม่ทัน!
แหม่ คนหนุ่มแข็งแรงกำยำนี่มีเสน่ห์จริงๆ!
เมื่อถึงหน้าบ้านของหมิงจู เจียงตั่วก็เดินเข้าไปในลานบ้านทันที ลานบ้านที่ตอนกลางวันยังรกอยู่นั้น ในตอนนี้ได้ถูกปัดกวาดและทำความสะอาดจนหมดจดแล้ว
ดูเหมือนว่าบ่ายนี้เธอคงยุ่งมากทีเดียว
เขาเข้าไปในบ้าน แม้ห้องครัวจะเรียบง่าย แต่ก็จัดข้าวของอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เมื่อเห็นตำแหน่งของโอ่งน้ำ เจียงตั่วก็เดินเข้าไปเทน้ำให้
โอ่งน้ำไม่ใช่ใบเล็กๆ อย่างน้อยก็น่าจะเติมน้ำได้อีกสี่ถัง
เขาหันกลับไปมองหมิงจูแล้วพูดว่า “เธอรออยู่ในบ้านเถอะ ฉันจะไปตักน้ำมาให้อีกสองรอบ”
หมิงจูพยักหน้า “งั้นก็ลำบากคุณแล้ว ขอบคุณนะคะ”
เจียงตั่วเพิ่งเดินออกไปสองก้าว พอได้ยินคำขอบคุณ เขาก็อดไม่ได้ที่จะ
