หันกลับมามองหมิงจู…
ใครๆ ก็บอกว่าเธอเป็นคนไร้เหตุผล แต่ยิ่งมองเธอก็…เรียบร้อยน่ารักดีนี่นา?
เจียงตั่วหลุบตาลง จากนั้นก็ถือถังน้ำเดินจากไป
หมิงจูมองไปที่พระอาทิตย์ที่กำลังลาลับขอบฟ้า ถึงเวลาต้องเตรียมอาหารเย็นแล้ว!
แต่ที่บ้านไม่มีทั้งแป้ง ไม่มีทั้งข้าว อาหารหลักก็มีแต่หัวมันเทศ หรือไม่ก็ขนมปังแป้งข้าวโพด
เมื่อนึกถึงเคล็ดลับการทำขนมปังแป้งข้าวโพดที่ยายเคยสอน หมิงจูก็เลิกคิ้วขึ้น เธอตักถั่วเหลืองสองกำมือจากไหเล็กๆ แล้วนำไปแช่น้ำ
จากนั้น เธอก็ถือชามกระเบื้องสีขาวใบเล็กไปยังห้องใต้ดิน…
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่เมื่อเช้า ใบหน้าของเธอก็ร้อนผ่าว ตลอดทั้งบ่ายที่ยุ่งจนไม่มีเวลาเธอจึงลืมเรื่องนี้ไป แต่ขาทั้งสองข้างยังปวดเมื่อยอยู่เลยจนถึงตอนนี้!
มัวคิดมากไม่ได้ หมิงจูรีบหยิบมันฝรั่งสองสามหัวแล้วก็ออกมาอย่างรวดเร็ว
ไม่กี่นาทีต่อมา มันฝรั่งก็ล้างและปอกเปลือกแล้วเรียบร้อย เธอหั่นเป็นเส้น แช่น้ำไว้ในชาม จากนั้นก็เริ่มจัดการปลาที่จับมาเมื่อบ่าย
ตอนที่เจียงตั่วกลับมาพร้อมกับถังน้ำเป็นครั้งที่สอง เขาก็เห็นหมิงจูนั่งยองๆ อยู่ที่มุมลานบ้าน มือถือมีดจ้องมองปลาในกะละมังอยู่นานโดยไม่ยอมลงมือเสียที
เขาคิดว่าหมิงจูคงไม่กล้าฆ่าปลาตัวนั้น
เจียงตั่ววางน้ำลงและเดินเข้าไปหา เขากำลังจะเอ่ยปา
