กช่วยเธอขอดเกล็ด แต่ก็เห็นหญิงสาวจัดการกับปลาตัวนั้นอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว มีดกรีดครั้งเดียวก็ผ่าท้องปลาได้ทันที
ฝีเท้าของเจียงตั่วชะงักไป เขารู้สึกว่าวิธีการของหมิงจูนั้นดูชำนาญเสียจริง
หมิงจูไม่รู้ว่ามีคนอยู่ข้างหลัง สองมือเรียวสวยยังคงตั้งใจทำความสะอาดเครื่องในปลาอย่างขะมักเขม้น เธอเป็นถึงแพทย์ฉุกเฉินที่เก่งกาจ เรื่องที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัดจึงไม่ใช่เรื่องที่เกินความสามารถของเธอ
เมื่อรู้สึกว่ามีเงาบดบังอยู่ข้างหลัง หมิงจูก็หันไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นเจียงตั่วกลับมาแล้ว เธอก็เผยยิ้มหวานน่าเอ็นดูออกมา
“โอ่งน้ำเต็มแล้วหรือคะ คุณนี่เก่งจริงๆ เลย ถ้าให้ฉันตักน้ำเอง อย่างน้อยคงต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง!”
เจียงตั่ว “…”
พอยิ้มแบบนี้ก็ยิ่งดูเหมือนเด็กผู้หญิงอายุสิบห้าสิบหก
เขาเดินเข้าไปใกล้ กอ่นจะคุกเข่าข้างเดียวที่ขอบกะละมัง ตั้งใจจะยื่นมือออกไปช่วย
หมิงจูรีบดึงกะละมังมาไว้ข้างตัวแล้วพูดว่า “อย่าให้มือคุณเปื้อนเลย เรื่องนี้ฉันทำเองได้ค่ะ คุณเข้าไปนั่งพักในบ้านเถอะ ในกาต้มมีน้ำอยู่ ถ้าจะดื่มก็รินเองได้เลย ฉันไม่ถือหรอกค่ะ”
เจียงตั่วไม่ได้ขยับไปไหน เขาจ้องมองเธอนิ่งๆ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งจึงพูดขึ้นว่า “ฉันมีเรื่องจะถามเธอสักข้อ ไม่ได้จะจับผิดอะไรนะ แต่ถ้าจะแต่งง
