ยสดใส “เป็นไง วิธีนี้ไม่เลวเลยใช่ไหม?”
ตราบใดที่หมิงจูทำตามที่เขาบอก เขาก็ไม่รังเกียจฐานะสาวบ้านนอกของเธอ แล้วจะยอมแต่งงานด้วย สุดท้ายเงินห้าร้อยหยวนนั่นก็จะเป็นของเขา!
หมิงจูเงยหน้าขึ้น ถ่มน้ำลายใส่ใบหน้าขาวๆ ของเขาทันที
สวีข่ายชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพึ่งรู้ตัวว่าตนเองโดนถ่มน้ำลายใส่หน้า!
เขาเช็ดหน้าอย่างขยะแขยง ตะโกนด้วยน้ำเสียงโกรธเคือง “หมิงจู ทำอะไรของเธอน่ะ!”
หมิงจูหันไปทางกลุ่มบัณฑิตที่กำลังทำงานอยู่ไม่ไกล แล้วตะโกนเสียงดังว่า “ฉันทำอะไร? ฉันต่างหากที่ต้องถามว่า นายคิดจะทำอะไรกันแน่! บัณฑิตสวี ตอนที่นายพาคนมาใส่ร้ายฉันถึงที่บ้านในวันนี้ ฉันก็บอกไปแล้วว่า เมื่อก่อนที่ฉันเอาข้าวเอาน้ำไปส่งให้นาย ไม่ใช่เพราะฉันชอบนายเลยสักนิด แต่เพราะฉันเห็นว่านายยากจนเลยรู้สึกสงสาร! ฉันกำลังให้ทานอยู่ต่างหาก!”
“ฉันพูดไปชัดเจนแล้วนะ แต่นายยังหน้าด้านมาขอปลาฉันกินอีกเหรอ? ตอนที่นายเกิดมา แม่ให้หน้านายมาสองชั้นหรือไง? หน้าหนาขนาดนี้ นายนี่มันเป็นความอับอายของกลุ่มบัณฑิตจริงๆ! หมาดีไม่ขวางทางคน หลบไปให้พ้นเลยนะ!”
ขณะที่พูด เธอผลักสวีข่ายออกไปอย่างแรง จากนั้นจึงเดินอ้อมเขาออกไป เชิดหน้ายืดหลังตรงและจากไปอย่างเย่อหยิ่ง
พวกบัณฑิตชื่นชอบการดูเรื่องสนุกแบบนี้อยู่แล้ว พวกเขาแต่ละค
