ดจาไร้สาระ ระวังให้ดี เมื่อกลับไปข้าจะรายงานบิดา แล้วขับไล่เจ้ากับมารดาออกจากตระกูลฉิน!” ฉินเฟินตะโกนอย่างร้อนรน เขารู้ว่าปรมาจารย์เหลียงกำลังโกรธอย่างแท้จริง
“ปรมาจารย์เหลียง โปรดอย่าโกรธเลย พวกเราจะออกไปเดี๋ยวนี้” ฉินเฟินกล่าวอย่างรีบร้อน เหงื่อเย็นชุ่มเต็มตัว
“ตอนนี้จะไปก็สายไปแล้ว” เหลียงอวี่เคลื่อนไหว ร่างปรากฏตรงหน้าฉินเฉินทันที พลังปราณแท้ขอบเขตสวรรค์ระเบิดออก มือขวาราวกับตาข่าย พุ่งลงมาครอบคลุมร่างฉินเฉินทั้งหมด
พลังปราณยังไม่ทันตกลงมา แต่ก็ทำให้ฉินเฟินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ฉินเฉินกระเด็นออกไปแล้ว
“หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะไม่เลือกลงมือเด็ดขาด” ใต้กรงเล็บคม ฉินเฉินยังคงยืนนิ่ง ร่างกายตรงดั่งหอก แล้วกล่าวอย่างสงบ “เวลาที่เจ้าโคจรพลังปราณ จุดเทียนเหมิน ไป๋ฮุ่ย และจงซู ของเจ้ารู้สึกสบายมากใช่หรือไม่? เส้นชีพจรทั่วร่างรู้สึกคันระคายราวกับมดกัดหรือไม่?”
ร่างของเหลียงอวี่กระตุกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต มือขวาหยุดค้างกลางอากาศ ไม่อาจตกลงมาได้
ฉินเฉินกล่าวด้วยสีหน้าเสียดาย
“น่าเสียดายจริง ๆ อัจฉริยะด้านการหลอมอาวุธคนหนึ่ง แต่ตอนนี้เส้นชีพจรกำลังจะถูกทำลาย กลายเป็นคนพิการเสียแล้ว”
ดวงตาของเหลียงอวี่เต็มไปด้วยความ