ของมาทาให้อี๋เหนียง! สงสารก็แต่อี๋เหนียงถูกน้ำร้อนลวกไม่พอ ตอนเจาะตุ่มน้ำก็ยังมีเศษตะกอนไหลเข้าไปในผิวอีก! วันนั้นหมอก็เจาะอยู่นาน ยังเอาออกมาได้ไม่หมด เศษเล็กเศษน้อยบางชิ้นเล็กเกินไป เจาะออกไม่ได้ บัดนี้ยังติดอยู่ในตุ่มน้ำใส อี๋เหนียงคงทนทุกข์ทรมานยิ่งนัก!”
เช่นนั้น เหตุที่ทำให้ซูอี๋เหนียงร้อนใจคงเป็นเรื่องนี้สินะ
สำหรับสตรีแล้ว ใบหน้าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ยามนี้นางไม่เพียงถูกน้ำร้อนลวก แต่แม้แต่ผิวหนังก็ยังมีเศษสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้าไป หากปล่อยให้แผลตกสะเก็ดไปเช่นนี้ สิ่งสกปรกเหล่านั้นก็จะฝังอยู่บนใบหน้า! เมื่อผิวฟื้นตัวดีแล้ว ใบหน้าของนางก็คงไม่อาจเรียบเนียนขาวใสได้ดังเดิม
นางจะทนได้อย่างไรเล่า
เมื่อได้ยินดังนั้น เถียนฮวนกลับยิ้มออกมา
“ดี น้ำมันตัวอ้นยังมีอีกหนึ่งสรรพคุณคือช่วยดูดสิ่งแปลกปลอมออกจากผิว หากอี๋เหนียงไว้ใจข้า ตอนนี้ก็ให้ข้าช่วยเอาเศษตะกอนออกมาดีหรือไม่”
ซูอี๋เหนียงดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
“เจ้าทำได้จริงหรือ”
“ทำได้หรือไม่ ลองดูก็รู้เอง”
“ตกลง ข้าจะลอง!”
ถึงขั้นนี้แล้ว นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นอยู่แล้ว
ซูอี๋เหนียงพยักหน้าในทันที ยอมมอบใบหน้าของตนให้เถียนฮวนดูแล
สีหน้าของเถี
