ลับของเถียนฮวนกลอกไปมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที “พี่ชาย วันนี้พวกเจ้ามารักษาคนในจวนคหบดีหวังอีกแล้วหรือ”
“อ้าว เจ้า…”
“ข้าชื่อเถียนฮวน” เถียนฮวนรีบแนะนำตัว
“แม่นางเถียน!” เด็กหนุ่มรีบพยักหน้า
เขาจำนางได้!
วันนั้นเถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยแบกสมุนไพรเต็มตะกร้าไปขาย สุดท้ายขายสมุนไพรสองตะกร้าจนหมดเกลี้ยง! เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องฮือฮาไม่น้อยในโรงหมอเป่าอันถัง
ต้องรู้ก่อนว่าตำบลสือโถวอยู่ติดกับภูเขา ชาวบ้านจึงมักขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรขายเลี้ยงชีพกันตลอดทั้งปี
ทว่าชาวบ้านขาดความรู้ด้านสมุนไพร จึงมักเก็บมาแต่สมุนไพรธรรมดาที่หาได้ง่าย
กระนั้นพวกเขากลับทำสมุนไพรเสียหายไปไม่น้อยจนโรงหมอมิอาจรับซื้อได้ สมุนไพรต้องผ่านการคัดแล้วคัดอีก สุดท้ายขายได้ครึ่งหนึ่งก็นับว่าดีแล้ว!
เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยมาเยือนเป่าอันถังครั้งแรก กลับหอบสมุนไพรมากมายมาขาย ซ้ำยังขายได้หมด!
นอกจากนี้สมุนไพรแปรรูปเหล่านั้นยังถูกนำไปจัดเข้าตู้ยาเพื่อพร้อมใช้ทันที ซึ่งไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาก่อน
เช่นนั้นจะไม่ให้ทุกคนตกตะลึงได้อย่างไร เพียงแต่อาจารย์เกาเป็นคนเข้มงวด อ้าปากทีไรก็เอาแต่สั่งสอน คนในโรงหมอจึงไม่กล้าเข้าไปคุยกับเขา
