นของเจี่ยโหลว ลดความเลี่ยนของไขมันในเนื้อกระต่ายได้อย่างดี เหลือไว้เพียงกลิ่นหอมอันเข้มข้นที่ชวนให้น้ำลายไหล
กู้ฉางสุ่ยได้กลิ่นแล้ว ท้องก็ร้องโครกครากขึ้นมาอีกครั้ง
เขารีบยกมือกุมท้องไว้ แต่สายตาก็ยังอดไม่ได้ที่จะมองไปทางเถียนฮวน
เถียนฮวนยิ้มปลอบ “อดใจรออีกหน่อย ใกล้เสร็จแล้ว”
นางหมุนเนื้อกระต่ายบนกองไฟอีกสองสามรอบ ไขมันที่ซึมออกมาจากหนังเมื่อเจอเปลวไฟก็ส่งเสียงฉ่าๆ หนังกระต่ายที่เคยขาวนวลตอนนี้กลายเป็นสีเหลืองทอง ดูแล้วกระตุ้นต่อมน้ำลายยิ่งนัก แม้แต่เถียนฮวนเองยังกลืนน้ำลายไม่หยุด
หญิงสาวย่างต่ออีกครู่หนึ่ง จนกระทั่งได้ยินเสียงหนังกระต่ายแตก นางก็ถอนหายใจยาวออกมา รีบยกเนื้อกระต่ายย่างขึ้นสูง
“เสร็จแล้ว!”
กู้ฉางสุ่ยรีบเดินมารับเนื้อกระต่ายไป ฉีกขาออกมาข้างหนึ่งขณะยังร้อนอยู่ เป่าให้เย็นลงเล็กน้อยแล้วยื่นให้เถียนฮวน “วันนี้ลำบากเจ้าแล้ว เจ้ากินก่อนเถอะ”
เถียนฮวนไม่เกรงใจ รับมากัดเนื้อกระต่ายคำโต
หนังกระต่ายที่ถูกย่างจนกรอบแตกดังเป๊าะในคำแรก ส่วนเนื้อกระต่ายด้านในยังคงชุ่มฉ่ำ ไม่ถึงกับเปื่อยนุ่มจนเกินไป เคี้ยวแล้วยังมีสัมผัสเด้งสู้ฟัน เหมาะกับวัยของพวกเขายิ่งนัก
เถียนฮวนหรี่ตาพริ้มด้ว
