ุแยงจนกลายเป็นเช่นนี้! ข้าขอแช่งให้นางหัวแตก เท้าเน่า แก่ไปก็อย่าได้ตายดี!”
“หุบปาก! เรื่องทั้งหมดนี้ เจ้าต่างหากที่เป็นคนก่อ!”
กู้อันตะคอกกลับอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนหันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะมองหน้านาง
เจียงซื่อถูกคนในและคนนอกด่า ก็ได้แต่กระทืบเท้าอย่างแค้นเคือง
“กู้ฉางสุ่ย! เถียนซื่อ! พวกเจ้าคอยดูก็แล้วกัน!”
