กู้ฉางสุ่ยพุ่งตัวมาขวางไว้ทันที กางแขนกันนางออกห่างจากแม่กับน้องสาว
เถียนฮวนก็ไม่รอช้า เทเหรียญทั้งหมดลงกับพื้นต่อหน้าทุกคน แล้วเริ่มนับเสียงดัง “หนึ่ง สอง สาม…”
ท่ามกลางเสียงโวยวายของสตรีทั้งสาม เถียนฮวนก็นับเงินเสร็จพอดี และในจังหวะนั้นเอง กู้อันก็เดินออกมาจากในบ้าน นางจึงเอ่ยฟ้องทันที
“ท่านพ่อ เงินที่ให้มามีแค่เก้าสิบเหวิน ขาดไปสิบเหวินเจ้าค่ะ”
ใบหน้ากู้อันพลันมืดลง
“เจ้าเอาเงินสิบเหวินมาให้พวกเขาเดี๋ยวนี้”
“อย่าไปฟัง นางโกหก! ข้าให้ไปครบแน่นอน เป็นนางเองต่างหากที่แอบซ่อนไว้ แล้วกลับมาใส่ร้ายว่าข้าขี้โกง!” เจียงซื่อตะโกนโต้ทันควัน
เถียนฮวนยกมือขึ้นทันที “เราสองคนไม่มีเงินติดตัวแม้แต่เหวินเดียว ถ้าท่านแม่ไม่เชื่อจะค้นตัวดูก็ได้นะเจ้าคะ”
สีหน้ากู้อันยิ่งขรึมลงกว่าเดิม “ข้าให้ไปเอามาให้ก็เอามาเถอะ เงินแค่สิบเหวินจะไปเสียดายอะไรนักหนา!”
เจียงซื่อบ่นพึมพำไม่หยุด แต่สุดท้ายก็ล้วงเงินสิบเหวินจากอกเสื้อมาโยนลงพื้นอย่างไม่พอใจ
เถียนฮวนไม่พูดไม่จา ก้มลงเก็บเหรียญทั้งหมดขึ้นมาใส่ถุงอย่างเรียบร้อย จากนั้นก็พยักหน้าให้กู้ฉางสุ่ย
“เราไปกันเถอะ”
“เดี๋ยวก่อน!”
แต่ทั้งสองเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูบ
