ตะโกนออกไปด้านนอก
“อี้เจี่ยเอ๋อร์! จัดโต๊ะได้แล้ว!”
ถังหรูอี้ยังนั่งกลุ้มอยู่ในห้อง พอได้ยินเสียงเรียกก็กัดฟันสบถเสียงเบาๆ
“แต่งออกไปแล้วแท้ๆ จะอะไรนักหนา ยังมีหน้ามาสั่งข้าอีก! เดี๋ยวข้าได้เป็นภรรยาซิ่วไฉเมื่อไหร่ ข้าจะให้เจ้าเป็นคนวิ่งวุ่นให้ข้าบ้าง!”
ปากพร่ำบ่น แต่ก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นออกไปเถียงกลับ
อย่างไรวันนี้ก็เป็นวันกลับบ้านเดิมของเถียนฮวน หากมีเรื่องกันขึ้นมา ต่อให้ไม่ผิด คนผิดก็ต้องเป็นนางอยู่ดี
ยิ่งกว่านั้น เถียนฮวนขึ้นชื่อว่าเป็นคนปากกล้าฝีมือถึง แถมยังมีสามีแบบนั้นอีก...
ถึงจะเจอกับกู้ฉางสุ่ยแค่สองครั้ง แต่นางก็รู้สึกว่าแค่สายตาของเขาก็ทำให้ขนลุกจนตัวสั่นแล้ว
ครั้งแรกยังพอว่า ชายคนนั้นแค่มองนางแวบเดียวแล้วก็หันหน้าหนี
แต่ครั้งที่สอง ก็คือตอนที่พวกเขาเพิ่งมาถึงบ้านตระกูลถังในวันนี้ เขากลับทำเหมือนนางเป็นอากาศธาตุ
แม้ถังหรูอี้จะพยายามเข้าไปใกล้ก่อน แต่แววตาที่อีกฝ่ายมองมากลับเต็มไปด้วยความรำคาญอย่างชัดเจน ราวกับเข็มเล็กๆ แทงเข้าไปกลางใจ ทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย
ตอนที่นางต่อว่าเถียนฮวน แววตาของเขายิ่งเย็นเยียบราวกับคมกระบี่ จ้องจนนางหวาดผวา
ตอนนั้นถังหรูอี้คิดจริงๆ
