ว่า หากตนยังกล้าพูดอะไรต่ออีก เขาคงจะลงมือกับนาง!
นางกลัวเขา!
เพราะอย่างนั้น แม้ในใจจะไม่ยินดีเลยสักนิด นางก็ยังต้องออกมาจัดโต๊ะอาหารให้เรียบร้อย
เวลานั้นเอง เถียนฮวนก็ยกอาหารร้อนๆ ขึ้นโต๊ะ นางยกไก่นึ่งกับผัดผักวางไว้บนโต๊ะ แล้วจึงกลับเข้าไปในครัว หยิบผักดองกรอบอร่อยหนึ่งถ้วยใหญ่มาอีก
ต่อจากนั้นก็ยกหม้อไก่ตุ๋นออกมา พอเปิดฝาหม้อดิน กลิ่นหอมกรุ่นก็ลอยคลุ้งไปทั่ว จนคนที่ได้กลิ่นถึงกับน้ำลายสอ
แม้แต่ถังหรูอี้ที่ทำหน้าหยิ่งยโส พอได้กลิ่นก็ยังกลืนน้ำลายอึกแล้วอึกเล่า
พอวางหม้อลงบนโต๊ะ เถียนฮวนก็เดินไปหาท่านตา “ท่านตาเจ้าคะ อาหารพร้อมแล้วเจ้าค่ะ!”
“ดีเลย เดี๋ยวข้าออกไปเดี๋ยวนี้แหละ!” ผู้เฒ่าถังรีบตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
ไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกับกู้ฉางสุ่ยไว้บ้าง ตอนนี้บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มเปี่ยมสุข ดวงตาก็สดใส มีชีวิตชีวาขึ้นมาไม่น้อย
เขาหัวเราะพลางหันไปพูดกับกู้ฉางสุ่ยว่า “แต่งกับหลานสาวข้าไป เจ้าก็โชคดีไปทั้งชาติแล้ว นางทำกับข้าวเก่งมาก ครึ่งชีวิตหลังเจ้าคงโดนเลี้ยงจนอ้วนแน่ๆ!”
“ข้ารู้แล้วขอรับ นางบอกข้าไว้แล้ว ว่าจะทำอาหารอร่อยๆ ให้กินตลอด ข้าก็เตรียมใจไว้หมดแล้ว” กู้ฉางสุ่ยพย
