แม่เจ้าคะ ก็คือเขานั่นแหละ เพียงแค่เขาโกนหนวดออกเท่านั้นเอง” เถียนฮวนพยักหน้าให้ถังซื่อ
ถังซื่อเพ่งมองดูอีกครั้ง จึงเห็นว่าคิ้วกับดวงตาบนใบหน้านั้นคล้ายกับลูกเขยจริงๆ
เพียงแต่ตอนนี้เขาโกนหนวดออก ทำให้สันกรามดูเด่นชัดขึ้น บุคลิกโดยรวมของเขาจึงเปลี่ยนไป ราวคนละคนกันเลยทีเดียว!
บุรุษรูปงามเช่นนี้คู่ควรกับฮวนเจี่ยเอ๋อร์ของนางยิ่งนัก
สิ่งที่เห็นตรงหน้ากลับดีเกินคาด ทำให้หัวใจของถังซื่อพลันเบิกบาน นางรีบโบกมือเรียกกู้ฉางสุ่ย
“ลูกเขย เหตุใดจึงมัวยืนอยู่ รีบเข้ามาสิ”
นับตั้งแต่เถียนฮวนกับกู้ฉางสุ่ยปรากฏตัวขึ้น ถังหรูอี้ก็ปลีกตัววิ่งเข้าห้องไปทันที ไม่กล้าแม้แต่จะออกมา เหลือเพียงแอบชะโงกมองจากรอยแยกของประตูเพื่อดูสถานการณ์จากในห้อง
เห็นว่าเถียนฮวนดูปกติดี ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย นางถึงค่อยเบาใจลง แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นบุรุษหน้าตาหล่อเหลาอีกคนที่ยืนอยู่ข้างเถียนฮวน นางก็ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะเก็บอาการไม่อยู่
ทันใดนั้นก็พุ่งตัวออกมาหากู้ฉางสุ่ย ดวงตาจ้องใบหน้าเขาเขม็ง
“เจ้าคือกู้ฉางสุ่ย? คนที่มาที่บ้านข้าเมื่อวันก่อน บอกว่าจะมาสู่ขอข้ากลับไปน่ะหรือ”
กู้ฉางสุ่ยขมวดคิ้ว “เรื่องนั้นผ่านไปแล้ว ระหว่างเราก
