็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก”
“เหตุใดจะไม่เกี่ยวเล่า ตอนแรกที่หมั้นหมายกันก็เป็นข้านี่นา! ถ้าเจ้า…”
“หากตอนสู่ขอข้ามีรูปโฉมเช่นนี้ตั้งแต่แรก เจ้าคงไม่ปฏิเสธการแต่งงานหรอก” กู้ฉางสุ่ยสวนกลับเสียงเย็น
ถังหรูอี้ถึงกับพูดไม่ออก
กู้ฉางสุ่ยเบือนหน้าหนี “ดังนั้น ขอให้เจ้าหลีกทางด้วย บุรุษและสตรีมิอาจแตะต้องกันได้ ข้าเป็นคนมีภรรยาแล้ว จากนี้ไปเราควรรักษาระยะห่างต่อกันจะดีกว่า”
ว่าจบ เขาก็เดินไปยืนข้างเถียนฮวนทันที
ขณะนั้นเถียนฮวนก็หยิบหย่วนจื้อกับไก่ป่าออกมาแล้ว
“ท่านแม่ดูสิ ทั้งหย่วนจื้อกับไก่ป่านี่เราหามาให้ท่าน ไก่เขาเป็นคนจับ หย่วนจื้อเขาก็เป็นคนขุด ของพวกนี้บนภูเขายังมีอีกมาก ท่านกินให้สบายใจเถอะ พอกินหมดเมื่อไหร่ พวกเราจะเอามาให้ใหม่”
“ดีๆ พวกเจ้ามีน้ำใจเช่นนี้ก็ดีแล้ว ข้ากินแน่นอน จะได้รักษาร่างกายให้แข็งแรง จะได้ไม่ทำให้เจ้าต้องเป็นห่วง” ถังซื่อรีบพยักหน้า สายตาสลับมองบุตรสาวกับบุตรเขย น้ำเสียงแววตาเต็มไปด้วยความปลื้มปริ่ม
ดูท่าแล้ว ฮวนเจี่ยเอ๋อร์ของนางคงได้สามีดี แบบนี้นางก็วางใจได้เสียที
ส่วนกู้ฉางสุ่ย นับตั้งแต่ได้อยู่ข้างกายเถียนฮวน สายตาของเขาก็จับจ้องอยู่ที่นางเพียงผู้เดียว ไม่เหลือบแ
