ใจ!” กู้ฮวาเย่ว์เสริมด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม
หากเป็นเมื่อก่อนที่ยังอยู่บ้านตระกูลเถียนแล้วได้ยินใครพูดกระแทกกระทั้นแบบนี้ เถียนฮวนคงลุกขึ้นเถียงกลับไปนานแล้ว
เพียงแต่ชีวิตสามปีที่ต้องอยู่ใต้ชายคาบ้านอื่น ก็สอนให้นางเข้าใจอะไรหลายอย่าง
เมื่อต้องอาศัยผู้อื่น นางก็จำต้องก้มหัวให้
เถียนฮวนจึงทำได้เพียงก้มหน้าแล้วหมุนตัวกลับเข้าห้องไป
“บ้าไปแล้ว! ก็แค่หญิงบ้านนอกคนหนึ่ง ยากจนถึงเพียงนี้แล้วยังกล้าแสดงท่าทางประหนึ่งคุณหนูผู้สูงศักดิ์ใส่ข้าอีก หน้าด้านจริงๆ!” กู้ฮวาจือลุกขึ้นแล้วถ่มน้ำลายไล่หลังเถียนฮวนที่เดินเข้าห้องไป
เจียงซื่อเห็นพฤติกรรมของบุตรสาวก็ไม่ได้ตำหนิอะไร เพียงแต่พอเห็นว่ากู้ฉางสุ่ยกำลังจะเดินจากไป นางก็รีบตะโกนเรียก
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
กู้ฉางสุ่ยหันกลับมา “ท่านแม่มีอะไรจะสั่งขอรับ”
“วันนี้ที่บ้านมีแขก จะสกัดน้ำมันไม่ได้ เดี๋ยวกลิ่นมันจะคลุ้งจนทำให้น้องชายเจ้ากับสหายเวียนหัวเอาได้ เจ้ารีบออกไปล่าไก่ป่าหรือกระต่ายมาสักตัวสองตัว จะได้ทำกับข้าวเพิ่มให้พวกเขา”
“ขอรับ”
กู้ฉางสุ่ยพยักหน้า แล้วก็หมุนตัวกลับเข้าห้องไปทันที
พอกู้ฮวาเย่ว์เห็นเข้าก็เบะปาก “ท่านแม่จะพูดดีๆ กับเขาไปทำไม คนแบบนี้น่ะ พอมี
