ทั้งสองเดินออกจากหมู่บ้านไปอีกประมาณหนึ่งถ้วยน้ำชา ก็ถึงนาของบ้านตระกูลกู้
บ้านตระกูลกู้มีโรงสกัดน้ำมัน ถือเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงในหมู่บ้านกานสุ่ยเลยทีเดียว
ก็พอจะเดาได้ว่า ตระกูลกู้มีที่ดินอยู่ไม่น้อย แต่ความจริงมีตั้งสี่ถึงห้าร้อยหมู่[1]เชียว! ยิ่งไปกว่านั้น กว่าครึ่งยังเป็นนาดีอีกต่างหาก!
ตอนนี้ที่ดินส่วนมากใช้ปลูกข้าว เวลานี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ต้นข้าวในนาออกรวงเต็มที่ เมล็ดข้าวอวบแน่นเป็นอย่างยิ่ง
อีกครึ่งเดือนข้างหน้า ข้าวจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทอง ถึงเวลานั้นก็จะได้เก็บเกี่ยวแล้ว
ช่วงนี้พื้นนาแห้งสนิท ไม่มีหญ้าขึ้นมากนัก แต่กลับมีพวกนกกระจอกกับนกเล็กนกน้อยบินมาแอบจิกกินข้าวอยู่บ่อยๆ
ตอนที่พวกเขาเดินมาถึง ก็เห็นฝูงนกกระจอกกำลังรุมจิกกินข้าวในนา ขณะกินก็ยังส่งเสียงจิ๊บๆ ไม่หยุด เรียกความสนใจเป็นอย่างมาก
กู้ฉางสุ่ยเห็นเข้า ก็รีบหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งขึ้นมาขว้างไปยังกลุ่มนกกระจอกทันที
เสียงดังพลั่ก! หินตกลงกลางฝูงนกอย่างแม่นยำ ฝูงนกกระจอกพากันโบยบินหนีไปในพริบตา
แม่นยำอะไรเช่นนี้!
เถียนฮวนเห็นเข้าก็อดชมในใจไม่ได้
แต่กู้ฉางสุ่ยไม่ได้หันมามองนาง กลับเดินตรงไปยังจุดที่ฝูงนกกระจอกรวมตัว
