กระแสความอุ่นร้อนสายหนึ่งแทรกผ่านผิวหนังซึมลึกเข้าไปถึงภายในร่างกาย อวัยวะภายในที่เย็นเฉียบของนางจึงพลันอบอุ่นขึ้นมาในพริบตา
“ท่านแม่ น้องสาว คนก็แต่งเข้าบ้านมาแล้ว กราบไหว้ฟ้าดินก็กราบไหว้ไปแล้ว ตอนนี้ตระกูลกู้กับตระกูลเถียนก็ถือเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว พวกท่านยังจะเยาะเย้ยตระกูลเถียนอีก ไม่รู้สึกว่าไร้สาระไปหน่อยหรือ”
เสียงชัดเจนของกู้ฉางสุ่ยพลันขัดจังหวะความสะใจของมารดาและน้องสาวของเขา
สีหน้าของเจียงซื่อซึ่งกำลังสะใจอยู่เปลี่ยนไปทันที นางแกล้งทำทีหาวแล้วว่า
“เจ้าสาวเพิ่งเข้าบ้าน คืนนี้ก็เป็นคืนส่งตัวเข้าหอ! ข้าเก็บข้าวเย็นไว้ให้เจ้าบนโต๊ะ รีบกินแล้วส่งตัวเข้าหอได้แล้ว พรุ่งนี้ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก!”
ทิ้งประโยคนี้ไว้ นางก็รีบดึงกู้อันจากไป
ลูกๆ คนอื่นของตระกูลกู้เห็นดังนั้น ก็รีบแยกย้ายกันเข้าห้องไป
เมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้ เถียนฮวนก็รู้สึกชาไปทั้งร่างแล้ว แม้กระทั่งมุมปากยังคลี่ยิ้มเย้ยหยันออกมาเล็กน้อย
ก็จริง
ครอบครัวที่ไม่คิดจะเสียเงินแม้สักเหวิน[1]ให้กับงานแต่งของบุตรชายคนโต นางจะหวังให้พวกเขาต้อนรับนางด้วยความอบอุ่นได้อย่างไร
เพียงแต่…ท่าทีของพวกเขาก็ยังเย็นชาเกินไปอยู่ดี
สามีผู้
