อกินเสร็จ กู้ฉางสุ่ยก็ลุกขึ้นเก็บถ้วยชามวางซ้อนกันแล้วเดินออกไปล้างที่บ่อน้ำหน้าบ้าน
เขาไม่ได้เอ่ยปากให้นางช่วย เถียนฮวนเพิ่งมาถึง อีกทั้งยามค่ำคืนเช่นนี้นางยังดูไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าห้องต่างๆ ในเรือนอยู่ตรงไหน จึงไม่กล้าวิ่งพล่านไปทั่ว ได้แต่ยืนอยู่หน้าห้องครัว กอดห่อสัมภาระพลางมองชายหนุ่มที่ก้มตัวตักน้ำข้างบ่อน้ำอยู่อย่างนั้น
ไม่รู้ว่ากู้ฉางสุ่ยจะรู้ตัวหรือไม่ว่านางกำลังจ้องมองอยู่ แต่ไม่ว่าจะรู้หรือไม่ เขาก็ล้างถ้วยชามเรียบร้อยอย่างคล่องแคล่ว วางถ้วยชามไว้ข้างหนึ่ง จากนั้นก็ตักน้ำอีกถังขึ้นมา ถอดเสื้อกับกางเกงออก เหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว แล้วก็คว้าถังน้ำขึ้นมาสาดใส่ตัวเองโครมใหญ่
ซ่า!
น้ำจากบ่อสาดกระจาย
ใต้แสงจันทร์สีเงิน เถียนฮวนมองเห็นชายหนุ่มถูกสายน้ำเย็นเฉียบรดจนเปียกปอนทั้งร่าง หยดน้ำที่เกาะอยู่ตามตัวสะท้อนแสงเป็นประกาย เขาในยามนี้ดูแข็งแรงกำยำเต็มไปด้วยพลัง
นี่คือสามีของนาง บุรุษที่จะต้องอยู่ร่วมกันไปชั่วชีวิตจากนี้
หัวใจเถียนฮวนเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย แก้มเริ่มร้อนผ่าว แต่แล้วสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นกองฟืนข้างๆ จึงรีบวางห่อผ้าแล้วเดินไปหยิบฟืนมัดหนึ่งขึ้นมา
ฟืนของบ้านตระกูล
