้าเดินกะโผลกกะเผลกออกมาด้วยความโกรธจัด
“ในอดีตข้าเคยตกลงไปในแม่น้ำที่ทั้งลึกและเย็นยะเยือก ผู้คนมากมายบนฝั่งล้วนตกใจจนไม่กล้าขยับ เป็นพี่กู้ที่กระโดดลงน้ำช่วยชีวิตข้าขึ้นมา บุญคุณใหญ่หลวงเช่นนี้ ข้าคนเดียวตอบแทนไม่หมด จึงเป็นฝ่ายเสนอให้สองตระกูลเกี่ยวดองกัน ชาตินี้ดีแล้ว หลานชายของพี่กู้โตเป็นหนุ่ม ชายผู้นี้ถือของที่ข้ามอบด้วยมือเมื่อหลายปีก่อนมาขอเจ้าตามคำมั่นสัญญา แต่พวกเจ้ากลับทำกับเขาเช่นนี้! ข้าบอกไว้เลย เรื่องแต่งงานนี้ข้ายอมรับ พวกเจ้าก็ต้องยอมรับด้วย! อี้เจี่ยเอ๋อร์ วันนี้เจ้าต้องแต่ง!”
“ข้าไม่แต่ง! ข้าไม่แต่ง!”
ถังหรูอี้เดินกระแทกเท้าออกมาจากในเรือน นางผลักเถียนฮวนออกไปให้พ้นทางแล้วพุ่งเข้าหาชายผู้นั้นทันที
“ชาวบ้านเหม็นสาบ หน้าตาน่าเกลียด บอกไว้เลย ข้าไม่มีวันแต่งกับเจ้า เลิกหวังได้เลย!”
“เจ้าเด็กอกตัญญู! ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!” ผู้เฒ่าถังโกรธจนยกไม้เท้าขึ้นหมายจะฟาดนาง
ถังหรูอี้แหกปากร้องไห้ลั่นทันที
หวังซื่อผู้เป็นมารดารีบวิ่งมากอดบุตรสาวไว้ “ท่านพ่อ จะดุอี้เจี่ยเอ๋อร์ทำไมกัน นางเป็นเด็กมีความรู้ มีมารยาท ไม่แพ้คุณหนูตระกูลใหญ่ในตำบล ลูกสาวที่ข้าเลี้ยงมาอย่างทะนุถนอมถึงเพียงนี้
