นออกมา
ทุกคนในลานต่างงงเป็นไก่ตาแตก แม้แต่กู้ฉางสุ่ยที่ยืนนิ่งราวเสาไม้ก็ยังขมวดคิ้วขึ้นมา ถังหรูอี้เชิดหน้าขึ้น “ท่านปู่ ข้าชอบคุณชายเฉินที่อยู่ในตำบล ปีก่อนเขาเพิ่งสอบได้เป็นซิ่วไฉ! ท่านว่าหลานเขยซิ่วไฉกับหลานเขยชาวบ้าน อย่างไหนดีกว่ากัน”
“เจ้า…เจ้ากล้าลอบคบหากับผู้อื่นอย่างนั้นหรือ ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!”
ผู้เฒ่าถังโกรธจัดยกไม้เท้าฟาดใส่นาง ถังหรูอี้กรีดร้องแล้วหลบไปอยู่ด้านหลังบิดามารดา
ถังซานเห็นดังนั้นก็รีบยกมือกันไม้เท้าของผู้เฒ่าถังเอาไว้ “ท่านพ่อ หากอี้เจี่ยเอ๋อร์ไม่อยากแต่ง ท่านก็อย่าบังคับนางเลยนะขอรับ ไม่อย่างนั้นงานมงคลจะกลายเป็นงานอวมงคล จะไม่ดีเอานะขอรับ!”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าคิดจะบีบให้ข้าเป็นคนไร้สัจจะอย่างนั้นหรือ ถังซาน เจ้าอ่านตำราสอนหนังสือมาหลายปี สุดท้ายก็กลืนลงท้องไปแล้วหรือไร!”
“ท่านพ่อ ข้าก็ไม่อยากให้เป็นเช่นนี้ แต่คุณชายเฉินทั้งฉลาดทั้งเก่งกาจ แม้แต่หลี่จวี่เหริน[5] ในตำบลยังเอ่ยปากว่าเขาเป็นคนที่มีแววจะสอบเป็นจวี่เหรินได้มากที่สุดในบรรดาปัญญาชนของตำบลนี้ แล้วก็…ถึงจะไม่มีอี้เจี่ยเอ๋อร์ แต่ในบ้านเราก็ยังมีสตรีวัยปักปิ่นอยู่อีกคนหนึ่งไม่ใช่หรือขอรับ” ถังซานเ
