ย่างแน่นอน”
“ข้าคิดว่าเรื่องนี้ต้องมีคนของตระกูลหวังคอยยุยงอยู่เบื้องหลังเป็นแน่”
“ถึงเป็นเหตุให้เกิดเรื่องเข้าใจผิดกันขึ้น”
เขาหยุดนิ่งไปชั่วครู่ แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงแฝงความหมาย
“หากผู้นำตระกูลมู่มีเมตตา ยอมยุติเรื่องนี้ ถ้ำหลิงซูของข้าจะมอบของกำนัลล้ำค่าเป็นการขอโทษ”
พูดจบ หลิวหยุนก็รีบส่งสายตาให้จื่อหยางเซียน
อีกฝ่ายจึงจำใจโค้งคำนับและขอโทษ
แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นแววตาอาฆาตที่ฉายแวบขึ้นมาในดวงตาของเขา
สถานการณ์พลิกผันเช่นนี้ ทำให้เหล่าสมาชิกตระกูลมู่ต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน
ในใจต่างก็ชื่นชมว่าผู้นำตระกูลมู่ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก
สามารถบีบบังคับให้ผู้ฝึกตนระดับตำหนักม่วงสองคนจากถ้ำหลิงซูต้องก้มหัวขอโทษได้
สะใจจริงๆ
แต่ถึงเป็นเช่นนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องหยามศักดิ์ศรีอีกฝ่ายมากจนเกินไป
เพราะถ้ำหลิงซูมีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง อาจจะมีเจ้าสำนักหรือผู้อาวุโสสูงสุดที่ทรงพลังกว่านี้อยู่ก็ได้
การสร้างศัตรูโดยไม่จำเป็นคงไม่ใช่เรื่องฉลาด
“ถ้าตามที่เจ้าว่ามา…”
“เรื่องนี้อาจจะเป็นความเข้าใจผิดจริงๆ”
มู่เสินฉวนเก็บไอพลังกลับคืนมา เท้ายกก้าวเดินไปข้างหน้าช้าๆ
หลิวหยุนเห็นดังนั้นก็ดีใจ รีบพยักหน้า
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ๆ”
“หวังว่
