“เฮอะ!”
“วันนี้ที่เชิญเยี่ยนเหนียงจื่อมา…”
“ลักพาตัวข้ามาต่างหาก!”
เยี่ยนเหนียงจื่อเอ่ยแก้ให้อย่างไม่สบอารมณ์
ลู่หยวนยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน เขาไม่ต่อปากต่อคำกับนาง แต่เอ่ยในสิ่งที่ควรพูดต่อ “ก็เพราะอยากจะขอให้เยี่ยนเหนียงจื่อช่วยรักษาคนผู้หนึ่ง”
“ไม่ช่วย!”
เยี่ยนเหนียงจื่อปฏิเสธโดยไม่ต้องคิดสักนิด
ลู่หยวนแตะนิ้วบนโต๊ะ
ชิงซวงหยิบผ้าขาวที่อยู่ข้างมือเขาขึ้นมา ก่อนเดินไปยื่นให้ตรงหน้าเยี่ยนเหนียงจื่อ
บนผ้ามีเข็มเงินเล่มหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากเข็มเงินทั่วไป มันมีน้ำหนักกว่า ยาวกว่า และตรงด้ามก็เป็นเกลียวพิเศษ
เยี่ยนเหนียงจื่อแววตาวูบไหว “นี่มัน…”
ลู่หยวนเอ่ย “เยี่ยนเหนียงอยากได้สิบสามเข็มประตูผีของตระกูลฉู่มาโดยตลอดมิใช่หรือ ตอนนั้นฉู่ฮูหยินใช้มันสังหารสามีตนอย่างจอมพลฉู่ จากนั้นก็จุดไฟเผาทั้งตระกูลฉู่ ส่วนตัวเองกระโดดเข้ากองไฟหนีความผิด หลังจากนั้น สิบสามเข็มประตูผีก็ไร้ผู้สืบทอดอีกเลย”
เยี่ยนเหนียงจื่อมองลู่หยวนด้วยความสงสัย “คนที่เจ้าจะให้ข้าช่วย…เกี่ยวข้องกับสิบสามเข็มประตูผีรึ”
ลู่หยวนคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “เกี่ยวข้องหรือไม่ เจ้าช่วยเสร็จเดี๋ยวก็รู้เองมิใช่หรือ”
เยี่ยนเหนียงแค่นเสียงเอ่ยว่า “แค่เข
