ขาทิ้งซะ ไม่เช่นนั้นความเร็วเท่านี้ นางได้โดนทหารรักษาพระองค์ล้อมที่ตรอกต่อไปแน่
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ธนูสามดอกยิงมาอย่างต่อเนื่อง ถานเอ๋อร์ตีลังการไปข้างหน้า คุกเข่าข้างหนึ่งลงพื้นกระเบื้อง พื้นกระเบื้องพลันร้าว เศษกระเบื้องทิ่มลึกเข้าหัวเข่านาง
พลธนูง้างสายอีกหน
ทว่าในขณะเดียวกัน นายกองทหารม้าก็ไล่ตามมาถึง
เขากระโดดขึ้นกลางอากาศ ฟันกระบี่ใส่สองขาของถานเอ๋อร์
ระหว่างธนูกับกระบี่ยาว นางหลบได้เพียงสิ่งเดียว
รักษาขาเอาไว้ก่อน!
หากขายังอยู่ ก็สามารถพาพี่สาวหนีได้!
ถานเอ๋อร์ทะยานกายขึ้นกลางอากาศ เผยตัวภายใต้ธนูของทหารรักษาพระองค์
ทว่าชั่วขณะที่กำลังหน้าสิ่วหน้าขวานนั้นเอง ประกายสีเงินวาววับเจือความคมกริบอันเย็นเยือกพุ่งมา เหล่าพลธนูจู่ๆ ก็ตัวสั่น ราวกับโดนพละกำลังล่องหนโจมตีกระเด็นอย่างแรง ลอยไปร่วงใต้เกือกม้า!
เมิ่งเชียนเชียนเจ็บแปลบตรงหน้าอก กระอักโลหิตออกมาคำโต
ถานเอ๋อร์สีหน้าพลันเปลี่ยน “พี่สาว!”
มือเมิ่งเชียนเชียนที่พาดอยู่กลางอากาศร่วงตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรง
ถานเอ๋อร์ “พี่สาว…”
ถานเอ๋อร์สาวเท้าวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ไม่รู้ว่าวิ่งอยู่นานเท่าใด รู้แต่ว่าทหารรักษาพระองคข้างหลังมีมากขึ้นเรื่อยๆ และประ
