งครักษ์เสื้อแพรก็มาถึงห้องภาวนา
เห็นผู้บัญชาการใหญ่มือหนึ่งอุ้มเป่าซู อีกมือป้องศีรษะฮูหยินน้อยลู่ หลังมือได้รับบาดเจ็บ มีโลหิตไหลซึม
ส่วนฮูหยินน้อยก็ใช้มือข้างหนึ่งปกป้องเป่าซูไว้ ที่ต่างกันคือ มืออีกข้างของนางแทงอาวุธลับใส่แผ่นอกผู้บัญชาการใหญ่
ผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรขมวดคิ้วมุ่น พลันชักดาบปักวสันต์ออกมา “ที่แท้เจ้าก็เป็นนักฆ่าเช่นกัน ตายซะ!”
จะว่าช้าก็ช้า จะว่าเร็วก็เร็ว เงาร่างเล็กแข็งแรงทว่าอรชรเร้นกายมากลางอากาศ ถีบข้อมือเขา บีบให้เขาถอยไปหลายก้าว
ถานเอ๋อร์ขวางอยู่หน้าประตูห้องภาวนาอย่างมั่นคง นางปัดๆ มือแค่นเสียงเอ่ยว่า “กล้าแตะต้องพี่สาว ข่อยสิฆ่าเจ้า!”
ผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรมองข้อมือที่เริ่มชาขึ้นมาเล็กน้อย พร้อมกับประกายฉงนวาบผ่านแววตา
เด็กสาวนางนี้เรี่ยวแรงมากทีเดียว มิน่าเล่าวันนั้นจึงทำร้ายนักฆ่าสามคนที่ไล่สังหารนายท่านได้
ทว่า เขาไม่มีทางเกรงใจนางเพราะเรื่องนี้แน่นอน
ทำร้ายผู้บัญชาการใหญ่ ตายสถานเดียว!
ผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรฟันดาบใส่ถานเอ๋อร์
ถานเอ๋อร์เบี่ยงกายหลบ เขาซัดฝ่ามือมา ถานเอ๋อร์ก็ใช้กำปั้นรับ ทั้งคู่ปะทะกันแล้วผละออก ถานเอ๋อร์ถอยออกมามากกว่า สองเท้าไถลพื้นเป
