ข้างละไม้ กระโดดโลดเต้นอย่างปรีดา
ทันใดนั้น ไอสังหารอันตรายสายหนึ่งก็เร้นผ่านเหนือศีรษะ มีคนกำลังเดินเหินบนหลังคาและกำแพง ซ้ำยังไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย!
เศษหินเศษอิฐบนกำแพงถูกเหยียบแตก เมื่อเห็นว่ากำลังจะร่วงโดนเมิ่งเชียนเชียน ถานเอ๋อร์ก็ทะยานกายขึ้นเตะมันแหลกเป็นผุยผง!
“ไผมันบ่มีตา!”
ถานเอ๋อร์โมโหขึ้นมาแล้ว นางแตะปลายเท้ากระโดดขึ้นไปบนหลังคา โยนถังหูลู่ที่อยู่ในมือขวาขึ้นกลางอากาศ ก่อนสะบัดนิ้ว ถังหูลู่เก้าลูกถูกดีดราวกับดีดลูกคิดไปยังสามคนเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว ดุจสร้อยไข่มุกหลุดออกจากสาย
ทั้งสามถูกโจมตีถึงชีวิต ร่วงลงมาทันที
ถานเอ๋อร์กระโดดลงมา “เฮอะ!”
เมิ่งเชียนเชียนสีหน้านิ่งอึ้ง ถอยหลังไปสองก้าว ก่อนหันหลังเดินเข้าไปในตรอกเล็กที่อยู่ด้านข้าง
สุดปลายตรอกนั้น มีรถเข็นเก่าๆ คันหนึ่ง ซึ่งในมุมที่รถเข็นคันนี้บังนั้น มีเงาร่างสีม่วงกำลังนั่งพิงกำแพง หน้าอกเขามีมีดสั้นปักคาอยู่ คราบโลหิตเหนียวข้นอาบย้อมเสื้อส่วนหน้าเป็นปื้นใหญ่
ถานเอ๋อร์ถือถังหูลู่พลางเอ่ยว่า “พี่สาว เขาบาดเจ็บ เหมือนจะโดนพิษด้วย! สิฆ่าเขาบ่”
เมิ่งเชียนเชียนเอ่ยนิ่งๆ ว่า “ฆ่าไม่ได้”
ลู่หยวนยกยิ้มมุมปาก
แม้จะอ่อนระโหยจนแทบ
